Knock Again, Professor [GL• #1]

Chapter 16

A/N: I want to be clear as the author/writer of this story. I do not support pedophilia or grooming in any form. If my story disturbs you or causes any traumatic events, and harms your well-being, please take care of yourself and stop reading. Your safety and peace of mind are what matters most.

This was never my intention. I wrote this story when I was only sixteen, and everything in it was created purely for the plot and storytelling. None of it is meant to promote, normalize, or justify harmful behavior.

This is purely work of FICTION a product of my imagination and it does not reflect any real-world beliefs, values, or situations. I sincerely apologize if any part of the story makes some of you uncomfortable. I hope you understand, and please respect the space where stories remain FICTIONAL

thank you!

___________

Before...

“Saji, mag-iingat ka doon!” habilin sa akin ni Mama, she even pulled me and hugged me tight.

“Opo, mama.” I politely answered and tapped her back.

“Kababalik lang namin ng mama mo, ikaw naman itong aalis.” sabi ni Papa.

“Mag-iingat ka doon, Saji.” nanginginig ang boses ni Mama.

Ngumiti ako sa kaniya. “Mama, don't worry, dalawang araw at isang gabi lang naman po ako doon at safe po ako doon,” tiningnan ko sila isa-isa.

Tumango si Papa sa akin.

“Huwag na po kayong mag-alala sa akin. Marami po kami doon, kaya huwag na po kayo mag-overthink...”

Si kuya Zaint ay seryoso lang na nakatingin sa akin. “Enjoy and be safe there,” tipid niyang saad.

“Opo, kuya.”

Nasa labas kami ngayon at hinihintay ang sasakyan na ni-rent namin ni Luke dahil sabay kaming pupunta sa resort. Kanya-kanya kasi ang transportation, and he invited me to go with him.

“May pera ka pa ba, anak?” tanong ni Mama.

Ngumiti ako sa kanya at nagpa-cute. “Wala pa e, hehehe.”

Umirap si kuya Zaint at inilabas ang wallet niya, kumuha siya roon ng five hundred.

“Here, pocket money mo lang.” abot ni Kuya sa akin.

Nakangiti ko iyong tinanggap ko. “Ehee, thank you, Kuya.” magiliw kong wika at agad na inilagay sa wallet iyon dahil baka magbago pa ang isip niya.

Sunod na nagsalita si Mama. “Libre ba ang pagkain doon?" tanong niya.

I carefully nodded. “Opo, entrance fee lang ang hindi, ang hotel din po doon ay libre na.” malumanay kong paliwanag.

Si Patrick ang sumagot ng hotel fee, siya rin kasi ang nakaisip na mag-outing ang mga active na kabataan sa ministry.

“Ito anak...in case of emergency.” sabi ni Dada at inabot sa akin ang dalawang libo. Nanlaki ang aking mga mata at umiling sa kaniya. “Oh, bakit?”

“Ayos na, Papa. Huwag na po, may pagkain naman po doon.” nahihiya kong sabi, totoo rin na ayos na ang binigay ni Kuya sa akin.

Napangiti si Papa at muling itinago ang pera. “Ang tipid talaga ng anak ko.” Sabi niya, napahinga naman ng malalim si Mama, kaya muli ko siyang nilingon.