RUS MAFYASI(TEXTİNG)

33

Askemler selamm. Sizi özlemişimm💪🏻🤎. Watty hala açılmadı,ben açılır gibi bir vibe almıştım. Yeni bir kurguya başlama düşüncelerim vardı ama Watty kapatılınca yarım kaldı. Böyle bir zamanda yeni kurguya başlamam saçma olur.

Keyifli okumalar...
🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎
Arkamdan duyduğum sesin kime ait olduğunu anlayamamıştım.

Allahım ne kadar safikiyuz. Hiç bir kardeşimizin sesini hatırlamıyoruz..

Orrelin yüzünde bir şaşkınlık sezmeyi bekliyordum ama o sadece kaşları çatılmış bir şekilde duruyordu.

Hızlı bir şekilde arkama döndüm.

Arkamızı dönsek ne yarayacak. Daha abimiz olduğunu hatırlamıyoruz!

Arkamı döndüğümde kaslı,Orrelden boyu bir santim kısa olsa gerek,kumral saçlı ve kahverengi gözlü bir adam vardı. Yüzüm ona benziyordu. Benzerliğimiz beni şaşırtacak derecede fazlaydı.

Abin olduğu için. Olabilir mi,Hazo?

Karşımda abim,yani Polat Derici vardı. Bize kıskanç gözlerle bakıyordu. Şu anda burada,hatta belki Suyun bu odalardan birinde olduğu düşüncesinde bile burada bizi kıskanıyordu.

Mesajlarda Su Dericiden bahsediyordu fakat fazla umursamazdı. Kendini bana kanıtlamak amaçlı söylemişti. Bir şey olabilir miydi?

Polat olduğunu varsaydığım -daha doğrusu kabullenemediğim- kişiye şok içinde baktım. O ise bana ardından sırıtarak bakmaya başladı ve sessizliği bozdu.

"Küçük kardeşim.. bu kadar güzel biri olmanı beklemiyordum." Ardından gözlerini Orrele çevirdi ama Orrel'e öfkeyle bakıyordu, hiçte nazik değildi.

"Neden kardeşime dokunuyorsun lan?" Dedi ve Orrel'in belimdeki sıkıca duran eline baktı. Gözlerinden geçen kıskançlığı gördüğümde suratımı buruşturdum.

Orrel alaycı bir kahkaha patlattı, Polat'ı pek takmıyordu sanki.

Bu kahkahaya karşı Polat,boş boş Orrele baktı ve gözlerini devirdi. Orrelde onu taklit etti. Birbirleriyle hiç sorgulamadan konuşmaları beni şüpheye düşürmüştü.

Sanki önden tanışmış gibiydiler.

Orrel, Polatın gözlerimin içine bakarak belimi daha sıkı kavrayıp beni göğsüne çekti. Bunu Polat'a nispeten yapıyordu ama ben hala daha ne olduğunu anlayabilmiş değildim, olayın şokundaydım.

"Sabrımı mı sınıyorsun,Aleyev?" Dedi Polat hiddetle.

"Evet,büyük Derici." Dedi Orrel sırıta sırıta,

Polat denen herif şu an da adeta sinirden köpürüyordu.

"Küçük kardeşime dua et! Çıkışta görüşelim."

Bu dediğine istemsizce bir anda güldüm.

Çıkışa gel ne lan.

Polat, az önce ki öfkeki bakışların eser kalmamış bir şekilde yumuşak bakışlarını bana doğru çevirdi.

"Bu piçi bırak ve benim yanıma gel,küçük prensesim." Dedi bana yumuşacık bir ses tonuyla.

Orrel bu cümleyi duyunca beni belimden daha sıkı kavradı.