Ivanov's Addiction

ADDICTION XXIII

ADDICTION XXIII

I can't believe it! Halos manghina ang tuhod ko nang makilala kung sino ito.

"I-is it you?" Kahit alam ko na ang sagot ay di pa rin ako makapaniwala. Tumitig lang siya sakin saka nababagot na naghikab

"Come back here Mira. Let's sleep again. Bukas na natin pag usapan ang bagay na ito. You're so clever, nagawa mo kong mahuli" he laughed like it was just a joke for him

I breaked down while angrily looking at him. How dare him?! After all siya ang stalker na palaging bumibisita sakin?! And he even touched me multiple times already!

"Hayop ka! Napaka hayop mo!" Binato ko sakanya ang mga makikita ko. Nawalan ng emosyon ang mukha niya nang makitang nagwawala ako

"Mira...." He called me at akmang lalapit sakin pero takot akong umatras sakanya.

"D-don't come near me...." Nanghihina kong pakiusap sakanya. Natigilan siya nang makita ang takot sa mga mata ko. Parang umatras siya at di malaman ang gagawin

"Mira... Baby, I won't hurt you okay? Let me come to you, it's still me. I won't hurt you just what I promised before" malamig niyang saad. Walang mababakas na emosyon sa boses

"I-i will call for help" mahina kong bulalas at akmang pupunta na sa pinto pero hindi ko nagawa nang magsalita siya

"Then try it" narinig ko ang pagkasa ng baril dahilan para matigilan ako. Nang tingnan ko siya ay may hawak na siya sa kamay habang pasimple iyong nakatutok sa akin

I feel scared. Nanginginig ang kamay ko, pati ang buo kong katawan. Tumayo siya ng dahan dahan. Gusto kong sumigaw dahil sa takot pero hindi ko alam kung bakit hindi ko magawa

Gusto kong humingi ng tulong, pero hindi ko kaya. Hindi ko alam anong pumipigil sakin. Lumapit na siya.

In just a second, he grabbed me softly. Yung tipo na hindi ako masasaktan sa paghawak niya. "Let's go back to bed. Bukas na natin pag usapan toh" nakagat ko ang pang ibabang labi ko at nanghina nang marinig ang napakalambot at mahinahon niyang boses

Gusto ko magprotesta, pero parang walang magagawa ang katawan ko. Hinayaan ko siyang lagyan ako ng kumot at sabay kaming humiga. I should be scared by the time he wrapped his very secured and masculine arms but instead, I feel safe and at peace. At alam kong talo na ako

Kinabukasan ay hindi ko na siya naabutan. I'm still shocked. Still processing what I found out last night. Hanggang ngayon ay tulala pa rin ako habang nakaupo sa kama

Hindi lang ako makapaniwala. Para akong gulat at hindi pa makarecover sa nangyari. Napaigtad ako nang makarinig ng katok sa pintuan. Pumasok ang kapatid ko. Naiirita ang mukha

"The time's running! Malelate tayo!" Pinandilatan niya ako ng mata dahilan para matauhan ako. Hindi pa ako nakaligo

"What's with that face? Is it because of what happened? Mira you need to face the consequences of your actions. Hindi ka pwedeng magmukmok at hindi mo pwedeng pabayaan ang pag aaral mo" sermon niya sakin

Hindi ako umimik at pumasok nalang sa banyo. I remove my clothes which I predict na siya ang nagsuot nito sakin. I cried silently at the bathroom, feeling hurt and mad at the same time

The professor I used to admire is my stalker. After all this time siya yung pumapasok sa kwarto ko para tumabi sakin at gawin ang mga bagay na hindi ko naman gusto

Nakagat ko ang pang ibabang labi saka napapikit. It's still unbelievable. Parang kailan lang pinagpantasyahan ko ang propesor na iyon, pero matagal na pala siyang dumikit sakin