Ivanov's Addiction

ADDICTION XXXI

ADDICTION XXXI

"H-how?" Hinawakan ni Yeshiva ang magkabilang balikat ko bago ako seryosong tinitigan

"Please read the notes that I gave you. It's not just a note, Mira. It's a diary about the crime he did" inayos niya ang buhok ko saka ako inalalayang tumayo

"After reading the note, just tell me if you want to escape. I will help you"

Inihatid ako ni Yeshiva sa kwarto ko. Nanginginig ang kamay ko habang hawak ang diary. Naninikip ang dibdib ko. Kinikilabutan ako. Hindi ako maawat sa pag iyak habang nanginginig na binuksan ang notebook

Napasinghap ako nang bumungad sa akin ang isang pahina nito na may bahid na dugo. Kasunod ng pahinang iyon ay may litrato. Litrato ng isang masayang pamilya. Nanginginig ang kamay ko habang nakatitig sa litratong iyon. It was our family picture. Si mama, papa, at ako ang nasa litrato. Mas lali akong napaiyak nang makita ang dalawang pulang ekis sa picture nina mama at papa

Binuklat ko ang isa pang pahina nito. Doon ko nakita ang isang sulat kamay ng isang lalaki

'I killed a family and left a fifteen year old girl traumatic'

'I raped her and killed her family'

'I tattooed XAI in her thigh so she can't forget me'

'I enioyed having a night with her'

'I  will come back soon and own her'

'She's my property, my possession, and my addiction'

'Miralyn Fernandez-Ivanov'

'06-12-18'

'I am Xian Andrew Ivanov'

Nanginginig ako habang binabasa iyon. Ang sikip sikip ng dibdib ko habang hawak iyon. Gusto ko pa sanang ipagpatuloy ang pagbabasa pero hindi ko kaya. After all this time I'm living with the devil, a demon. Hayop siya! Napakawalang hiya niya!

Agad kong pinahiran ang luha sa mga mata ko nang marinig na may kumatok. Itinago ko ang notebook. Bumukas ang pinto at bumungad sa harapan ko ang lalaking kinamumuhian ko sa lahat

Ang lalaking naging dahilan ng kamiserablehan ko. Si Xian. He smiled when he saw me. Lumapit siya sakin saka ako niyakap ng napakahigpit

"Sweetie..." He called me sweetly. Naikuyom ko ang kamao ko nang maramdaman ang pagyakap niya. Inaamin ko na may nararamdaman pa ako sakanya

"Sweetie, do we have a problem?" Nagtataka niyang tanong nang makitang inalis ko ang pagkakayakap niya sa akin

"Wala naman" malamig ko siyang tiningnan. Napakuyom ang kamao ko nang makita ang kalmado at gwapo niyang mukha. How can he act so innocent in front of me na parang wala siyang kasalanan sakin? After all this years, matagal ko na palang nahanap ang taong dapat managot

I can't believe I'm loving this disgusting criminal. A murderer and a rapist. Hindi ko alam kung anong maramdaman ko sa mga oras na ito. Para akong nandidiri sa sarili ko. Nandiriri akong habang nakatitig sakanya

"Are you alright? What's with that look?" Nagtataka niyang tanong saka hinawakan ang pisngi ko. Kung noon ay nagagawa ko pang kiligin at ngumiti dahil sa ginagawa niya, ngayon naman ay halos mandiri ako at gustong magwala sa galit. Gusto kong umiyak pero hindi ko magawa

"Bakit kaya may mga taong nagpapanggap na mahal tayo pero may malalim palang kasalanan satin" biglang saad ko na ikinatigil niya. Nagtataka ang mukha niya

"They even act as if they cared where in fact they're just using us. Fooling us all around"

"Love are you tired? Ano bang pinagsasabi mo--