Hotel De Amore

Chapter 16

Kabanata 16

“Si Jandro? Dumating naba siya?” bungad na tanong ko kay Raine pagkapasok ko sa room department namin dahil siya ang naabutan ko sa loob.

Mapanukso niya naman akong tinignan.

“Yieee, si boss kaagad ang unang hinanap” panunukso nito and that made me frown.

It's been a week since we are officially together but these past few days he's acting really strange to me.

“Hindi ako nakikipagbiruan, Raine. Wala pa ba siya?” I asked in a more serious tone at umayos naman ang gaga.

“Eto naman, ang aga pa bad trip agad. Hindi ko siya napansing dumaan. Bakit? Hindi ba kayo magkasabay ngayon?” pakikiusyo niya pa and I just shook my head.

He wasn't at our house when I woke up. Maybe I got used to it kaya hinanap ko siya? Wala naman kasi siyang palya sa pagsundo sa akin sa bahay nagyon lang talaga at nanibago ako.

Kahit si nanay nga e nagtataka kung bakit wala siya. Wala naman siyang sinabi sa akin nitong nagdaang araw and there's this strange thing that's been happening lately.

He's always in a rush. Like right after that trip from Bataan and that keeps me questioning.

Lately, pagkatapos niya akong ihatid dito sa hotel, ilang minuto lang ang lumipas ay aalis ulit siya then minutes after I will receive a message from him saying that he needs to attend a meeting.

Pero ngayon? He didn't even fetch from our house and didn't left a message too and it kept me worried. Paano kapag may nangyaring masama na pala sa kanya.

“Huwag kang mag-alala, okay lang 'yon si sir” pag-aliw niya sa akin na ikinangiti ko lang. Yeah.. maybe Raine is right, I shouldn't be thinking negatively.

Nang masigurong kumalma na ako ay inaya na niya ako sa labas and there are new faces.

“Hi girls” nakangiting bati ni Raine sa kanila and they both nodded and smiled at her.

Pumunta na kami sa kanya-kanya naming desk to start the work. Late pala ako ngayon, nasanay kasing sinusundo.

“Mga bago sila? Kailan pa?” nakikiusyong tanong ko kay Raine.

“Pinadala sila kanina and I bet you know the other girl? Ikaw kasi ang unang hinanap pagkarating dito” she said at ininguso ang babae sa hulihan and I stared at her and yeah it's Ivory!

“Ivory!” pagtawag ko pa sa kaniya.

She looked at my way and smiled widely, “Hi, Amelia!” she greeted back as she waved her hands back.

Hindi na kami nag-aksaya pa ng oras at inasikaso ang bawat guest at client na medyo dumadami talaga.

May ilang nagb-book ng room, some are calls from our guest, some are messages that need to be delivered, and such.

I never felt this exhausted while doing my job until today.

I got the chance to wipe my sweat and to stretch nang medyo humupa na ang mga tao dahil pa lunch time naman na rin.

“Hayyy... Nakakapagod ang oras na 'to” sabi pa ni Raine habang nagpupunas rin ng pawis.

“Ganito ba kayo kapagod araw-araw, te?” tanong ng babaeng kasama ni Ivory.

“Hindi naman, ngayon lang talaga at salamat kasi ngayon kayo dumating dahil paniguradong nabubuang na kaming dalawa ni Amelia kung kaming dalawa lang ang nandito” aniya ni Raine na nagpangiti naman kina Ivory.