Chapter 22

11 4 0
                                        

Kabanata 22

I woke up without Jandro by my side kaya kaagad akong napabalikwas sa pagkakahiga pero kaagad ring nakampante nang makita ko isang maliit na papel sa bed side table.

I am completely dressed kaya kaagad akong tumayo at kinuha ang note na halata namang binilin ni Jandro.

Hii, baby! Good morning.

I went out with the fishermen today. Papalaot kami—that's what they call it haha—we will catch some fish and I'll be home before lunch. I already told the staff to prepare your breakfast, I hope you'll enjoy the Island alone for now baby. I'll make sure to bring the biggest fish for you to cook, I'm excited to taste your cook. I love you!

— Your husband,
Jandro

I can't help but to smile after reading the note that he left. Your husband daw ba... Bwisit na 'yon, kuhang-kuha ang kiliti ko.

Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras at kaagad na naglinis ng katawan. I just wore simple off-white trousers and a yellow hanging sleeveless puff as a top.

I also wore the necklace that Jandro bought for me and the pearl earrings that nanay bought for me as well, remain.

Magco-concert na sana ako sa harap ng salamin dahil gustong-gusto ko ang ayos ko ng bigla na lang bumukas ang pintuan and it revealed a lady wearing a cloth similar to other locals.

"Naangvan na tayo. Makikita tayo ran pa no inmay sina sir Jandro diad vahay na—"

Kaagad na napatigil sa aleng naunang pumasok nang makita niya ako. She looked at me in shock and so I am to her.

Who are they? Are we staying at someone's house?

Ma, ngaranin? Mawatan a mapatubo?” Someone behind the old lady asked cutely but she just opened the door wider and didn't even utter any words before they all went inside.

I can't understand them. Are they speaking Ivatan?

Hala, may mayaw a!” Aniya naman ng munting babaeng kasama nila habang manghang nakatingala sa akin.

She's looking at me as if she's observing and examining every part of me and her face says how amaze she is.

They are four and they looked like a family. They have twin daughters too, iyong isang medyo makulot ang buhok ang nagsalita ng hindi ko naiintindihan.

Ehem, kami a maka-ari vahay di. Ikaw a kakuyog ni sir Jandro?” Aniya ulit noong matandang babae, nanay yata nila.

I just forced a smile before I bit my lower lip. Wala akong naiintindihan, ang Jandro lang naintindihan ko.

“Maricel, hindi ka naiintindihan ng dalaga. Alam mo namang dayo, kailangan nating magtagalog” aniya ng kasama nilang matandang lalake, he looks like her husband.

“Ay oo nga, pasensya na iha nakalimutan ko kasing dayo kayo dito. Ikaw ba ang kasama ni sir Jandro na mananatili dito sa amin?” nakangiting tanong muli ng ginang and I should thank the heavens that I don't need to adjust for them dahil hindi ko talaga alam kung paano.

I exhaled in relief before I smiled at them and nodded slowly.

“Ma, di kami makaaram uuri” aniya ng isa sa kambal na anak nilang babae na bagsak na bagsak ang buhok dahil sa tuwid nito habang nakatingala sa kanila.

Ginulo naman ng tatay nila ang buhok niya at naginitian siya.

“Maychay kami makaaram tagalog Maya , hayaan mo no mapatey oras, iturong ko u tatak makaaram tagalog.” aniya ng papa niya dahilan upang gumuhit ang napakagandang ngiti sa labi ng magkapatid at sabay silang tumango

Hotel De AmoreWhere stories live. Discover now