Always Been My Greatest

Greatest 29

Always Been My Greatest 29

"I love you, Tristan," I whispered while caressing his cheeks.

Tulog na tulog ang asawa ko. Nakaawang ang kaniyang pulang labi na tila ba pagod na pagod sa mga nangyari. Paano ba namang hindi mapapagod, e, habang pauwi ay nakasakay ako rito at siya ay nagmamaneho?

Oo, gano'n kami kalibog—gano'n siya ka-talented. Idiniretso niya ako sa bahay nila kagabi at muling may nangyari sa amin ng dalawang beses. Kahit ang katawan ko ay pasuko na rin ngayon.

Pinagmasdan ko ang itsura namin ngayon. We were both lying on his bed, it was spacious enough, but he still squeezed close to me as if he didn’t want to let me go. He held me tightly, his whole leg almost draped over my body, so I could feel the weight there. But despite that, I felt so secure in his arms.

Sobrang clingy niya talaga. Kahit noon naman ay ganito na talaga siya kaya ngayong sigurado na ako sa nararamdaman ko at sa kaniya, mas ramdam ko ang mga bagay na ginagawa niya para sa'kin.

"Hmmm," ungol niya noong buhatin ko ang braso niya sa aking tiyan.

Natawa ako. Patay na patay naman. "Bathroom, naiihi ako."

"Samahan na kita."

Doon na ako tuluyang napahalaklak. Pinitik ko ang noo niya at hinalikan din naman iyon pagkatapos.

"Ang OA mo. Matulog ka pa, iihi lang nga ako."

Sinamaan niya ako ng tingin saka pinugpog ng halik ang mukha ko bago ako pakawalan at muli siyang bumalik sa kaniyang tulog.

It's 8 o'clock in the morning. Halos tatlong oras pa lang ang tulog namin dahil mag-a-ala singko na kami natapos sa pagkakantutan. Tanginang 'yan buti hindi pa talaga ako wasak.

Tibay rin talaga ni self, e.

Pinulot ko ang damit naming nagkalat sa kaniyang sahig at isinuot ang akin. I went straight to his bathroom and washed my face after peeing.

I was planning to go downstairs to drink some water, but I felt shy around their house helpers. Buti nga wala ang parents niya, nabawasan kahit paano ang kaba ko.

After what happened last night, I’m sure that Tristan and I feel the same way—we’re both in love with each other. And knowing him, it won’t be long before he introduces me to his family, and I’ll do the same. Wala akong balak itago siya.

Kaya lang, ang daming tumatakbo sa isip ko. Paano kung ngayon na sigurado na kami sa isa't isa, ang mga magulang naman namin ang maging problema? Ang tumutol?

Kaya ko ba?

Kaya ba namin?

I don’t know. It’s easy to say I can do it because I love him, but I would have to sacrifice so much if I did. But I don’t want to lose Tristan anymore. If there’s one thing I’m sure of, it’s that I won’t let him slip away from me again.

Not this time. Hindi na ngayon na siguradong-sigurado na ako. Kung may makakapagpahiwalay man sa'min, wews wala ngang label.

Take two.

Kung may makakapagpahiwalay man sa'min, siguro kung siya mismo ang umayaw at sumuko dahil kaya ko na. Kakayanin ko na basta siya ang kasama.

I stepped out onto the balcony of his room. A few children were playing Chinese garter there. From this spot, I could see the nearby store from our place-just a little further, and it would be our house.

Sa natanaw, naalala ko si Mommy. Hindi ako nakapag-text man lang kung buhay pa ba ako. Ang alam niya lang ay birthday ni Jacob.

Pumasok ako muli sa kwarto niya at nakitang himbing na ulit ang tulog nito. I looked for my phone and saw a lot of missed calls from Mom, Dad, and Xyra.