Always Been My Greatest

Greatest 35

Always Been My Greatest 35

"Good morning!"

Alas otso pa lang ng umaga pero masiyado nang magulo ang Department namin. I’d been an intern at ADR Holdings Corporation for almost a week, and from day one, the workload never seemed to end.

"Pau, 'yong pinagawa kong 3D model para sa commercial units kailangan ko na siya mamaya. Natapos mo?" Engineer Aboitiz, a regular and senior engineer at the company, asked.

I smiled and nodded. "Yes, Engineer. I’ll send the file to your email. If you need revisions, just let me know. I can work on it quickly."

He stood, blueprint in hand, and patted my shoulder. "Tiwala ako sa gawa mo. Sa galing mo siguradong kokontratahin ka na rito bago ka pa maka-graduate. At saka balita ko may bigating project na ibibigay sa inyo, mag-focus kayo ro'n."

Levi and I exchanged glances. Nagtatanong ang mga mata niya pero umiling ako. I had no idea what Engineer Aboitiz was talking about.

Tumawa ito, napansin siguro ang tinginan namin ni Levi. "Hintayin niyo, hindi matatapos ang araw na 'to na hindi kayo ipinapatawag ng HR. Sige una na ako, I'll be meeting some clients."

We watched Engineer Aboitiz leave before Levi took the seat beside me. Si Levi ay schoolmate ko, Engineering student pero hindi kaklase nila Rave.

Si Jacob lang ang naiba sa'min ng kompanya. Pero kahit gano'n, madalang pa rin kaming magkitang tatlo rito nila Cadence at Cedrix dahil iba't ibang department kami na-assign. Mayroon ding inaasikasong project ang dalawang 'yon sa pagkakaalam ko.

"Ano kayang big project 'yon, bro? Sana naman mag-site visiting din tayo. Puro na lang ako gawa ng 3D models at sa documentation e. Nakakasawa na rin."

Tumawa ako. "Kung big project nga, malamang nakakapagod at nakaka-pressure 'to."

"Sus! Ikaw mape-pressure? Swerte mo nga kasi mukhang naghihintay na lang ang HR na grumaduate ka bago ka nila i-hire."

Ngumisi ako. Hindi naman sa nagyayabang pero mukhang gano'n na nga ang patutunguhan ko. Maganda ring isipin dahil hindi na ako mahihirapang mag-apply.

"Pero depende pa rin sa offer," sagot ko.

Pabiro nitong sinapak ang braso ko. "Pucha, hanep! Sabagay, ang tagal nating nahirapan sa kursong ito tapos minimum wage earner lang tayo na may kakarampot na benepisyo."

Tumango ako. "Practicality wise, bro."

"Pero sa yaman ng may-ari nito, imposibleng mababa 'yan magpasahod. They don’t just own construction companies—they have manufacturing companies and hotels, too."

I shrugged. "Well, sana."

Halos pareho lang kami ng ginagawa ni Levi. I often helped with documentation and 3D modeling. The only difference was I’d been given a simple individual project. Isang unit lang naman ang dinisenyo ko pero siyempre malaking tulong na 'yon sa experience ko lalo't intern pa lang naman ako.

I double-checked all the files before sending Engineer Aboitiz the final 3D model of a penthouse.

I was heading to the cafeteria to meet Cade and Cedrix when Aaron called me.

He waved a frappe from a famous coffee shop at me. I felt awkward, especially as he approached.

"Venti Mocha Cookie Crumble Frappuccino," he said, handing me the drink. "Your favorite."

Sa totoo lang, nahahalata ko na itong si Aaron noong fourth year pa lang. Nagkasama kasi ang Engineering at Architecture Department para sa isang project ng School. Naalala ko pa kung paano ako inggitin ng mga de puta kong friends.