Always Been My Greatest

Greatest 30

Always Been My Greatest 30

"Tris?"

He kissed my neck where his face is resting. "Yes, babe?"

"I'm thirsty."

Nag-angat ito ng tingin at sumilay ang isang nakalolokong ngisi. "You're still thirsty for my kisses?"

I hit his head softly. "Tanga! I want water, nauuhaw ako."

He chuckled and planted a soft kiss on my forehead before getting up out of my bed. I looked at my alarm clock at the bed side table and saw that it's almost three o'clock in the morning.

Noong tuluyang makawala ang katawan nito sa makapal na comforter, nasilayan ko ang hulmado at lalaking-lalaking katawan nito.

We finished making love at one o'clock in the morning. We were barely asleep when I suddenly woke up, thirsty. He was wearing only his boxer shorts while I remained completely naked.

Bumangon na rin ako at naghintay rito. Ewan ko, hindi naman ako buntis at lalong wala akong karapatang mag-conclude na nabuntis ako dahil lalaki ako. Kahit magpakangkang ako nang magpakangkang diyan ay walang mabubuo.

Pero ewan ko. Gustong-gusto ko ang atensyon ni Tristan ngayon. Mukhang tama siya—sa kaniya ako uhaw at hindi lang basta sa tubig.

Cravings ba 'to? Bakit naman ako makakaramdam ng bagay na 'yon?

At saka sa lahat ng cravings bakit si Tristan? Ano, cravings ko na naman ang kantot at tamod? Taragis na 'yan! Erbog na erbog si self, e.

"One glass of water for my Paulito."

Ngumuso ako bago tanggapin ang punong baso ng tubig. "Yuck! Ang baho pakinggan ng Paulito."

"Cute kaya. When we have kids, they should look exactly like you, and I'll call them Paulito," he said gleefully.

At that moment, my heart raced wildly. We haven't even talked about our situation yet. We don't even have an exact label for us right now, but here he is, wanting to have children with me.

Inisang lagok ko lang ang isang baso ng tubig saka inabot sa kaniya. Muli kong ibinalot ang sarili sa makapal na comforter, hindi hinahayaang magtama ang mga mata namin.

Ewan ko, ayoko lang. Nakakatakot.

"Hindi naman ako pwedeng mabuntis," natatawa kong sagot.

He put the glass beside my bed and tucked in his body inside the warm and thick comforter. Mabilis niya akong dinaluhan at nilambing sa pamamagitan ng pagyakap sa aking tiyan.

"Hindi nga...." He agreed. "But we can still be parents. We can still build our own family."

"Tayo? Tayong dalawa ang bubuo ng pamilya?"

Tumango sya. "Wala nang iba, Paulo. Tayong dalawa lang. Ikaw at ako. Ikaw ang gusto kong kasamang bumuo ng pamilya."

Dahil hindi naman ako sanay na magpakita ng emosyon lalo't kilig, kinagat ko ang pang-ibabang labi.

"Hindi pa tapos ang finals, mag-ti-third year pa lang tayo next school year at pamilya na ang iniisip mo."

Lalong humigpit ang yakap niya, tila ayaw na akong pakawalan pa. "Oo maaga pa. Maaga pa para sa bagay na 'yon pero gano'n din naman. Doon pa rin naman ang tungo natin."

"What if hindi?"

Mabilis siyang bumangon, ang yakap sa akin ay naroon pa rin. "What do you mean?"

I shrugged. "I like you. You like me—"