In the Shadow of Diamond (COMPLETED)

Kabanata 40

This is the last chapter! Thank you so much to everyone who waited for each of my updates. I didn't plan for this story to seem like a dark romance, but I guess things didn't go according to what I wanted. This is the first time I've written something a bit dark hahaha. See you in the epilogue!

Pasensya na if medyo bitin hahahaha babawi nalang ako sa epilogue. Also, expect na maglalagay ako ng bonus chapter. Thank you! I hope to see you again sa book 2!

Kabanata 40

Ilang buwan na rin ang nakalipas nang makabalik kami sa Yukon. Hindi maipaliwanag ang saya sa mukha nina Manang Hilda at ng ibang mga kasambahay nang makauwi kami, siyempre kasama namin sina Mama at Sam. Malinaw pa sa akin ang reaksyon nila nang bigla kaming sumulpot.

"Miss na miss kita, Miss Satin..." ani Manang Hilda at yumakap sa akin, naluluha luha pa.

"I missed you too, Manang."

"Miss Satin, akala namin, hindi kana babalik dito," si Mona.

"Oo nga, Miss Satin, malulungkot talaga kami," si Dian.

Alam kong nakarating sa kanila ang balita tungkol sa nangyari, pasalamat nalang din sa pagiging sensitive nila at hindi agad inungkat ang tungkol doon.

Levi Chua is dead, he was shot by Cronus. Honestly, I don't even know what I should feel about it. I'm too angry and sad about what happened to our child to care or think about his death. Alam kong hindi na dapat ako magulat na kayang gawin iyon ni Cronus. Pinagtangkaan niya ang buhay ko at namatay ang anak namin dahil sa kaniya, kaya hindi ko masisisi si Cronus na nagawa niyang patayin si Levi Chua.

Sa ngayon, si Levi Chua rin ang pinagsususpetiyahan ng mga Morfeo sa pagpatay kina Don Maximillian at Doña Elizabeth. Walang nagtuturo na siya ang nag-utos na ipapatay sila, pero malakas ang kutob ng buong pamilya na posibleng siya ang may kagagawan niyon.

Malaking tulong na bumalik na kami rito sa Yukon, kahit papaano ay natanggal na sa isipan ko ang lahat ng mga nangyari.

"You look good beautiful," Cronus kissed my cheeks. "Are you ready?"

Nakangiti akong tumango. "Yes, husband."

Kumikinang ang malaking bulwagan ng Château de Chantilly sa ilalim ng mga kristal na chandelier. Hindi naging maganda ang karanasan ko noong huling beses na sinama ako ni Cronus sa corporate gala, sa kabila niyon ay natutunan niya pa rin akong kunin bilang partner. Nakakatawa lang kung babalikan.

Suot ko noon ang isang custom-made midnight-blue gown. My hair was swept into a soft, romantic chignon, revealing a pair of diamond earrings.

All eyes turned as soon as we entered. Cronus walked beside me in his tailored black tuxedo. He really look the powerful CEO.

"You know they're watching us," I murmured as I took a glass of champagne from a tray.

"Let them," he replied.

"Mrs. Morfeo," a voice called from behind. It was Jacques Bellamy, CEO of Bellamy Holdings.

Na-meet ko na siya last year noong nagdaang gala. Wala naman siya noong after party kaya hindi ko na inalala ang impression niya sa akin.

"Paris is glowing again now that you're back."

I smiled politely. "It never stopped glowing. We were just watching from the shadows."

Jacques chuckled. "Well, I never expected anything less from Mr. Cronus Morfeo."

Nakipagbatian pa kami sa ibang mga na-meet ko na noong una, may ilang bago sa paningin ko. Nakakatawa at wala talagang umungkat ni isa sa ginawa noong huling corporate gala. O baka naman wala lang talaga silang pakialam? Kung sabagay, masiyado silang abala sa pagmamayaman para isipin pa ako.