En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Indila - Love Story (Version Orchestrale)
❈
"Her şey olabilecek en yanlış şekilde gitti ve General Keiv yine de denemek mi istiyor yani?" dedi Matias, dördümüz arasındaki gergin sessizliğe nihayet bir son vererek. Rahsan omzunun üzerinden dönüp General'in etrafında biriken kalabalığa baktı ve tarihi bir an yaşandı. Çünkü o ikisi ilk defa aynı taraftaydı. "Ben de anlamadım. Karşı çıktım ama bu konuda kararlı, zaman kaybetmemeleri gerektiğine inanıyor."
Bahsettikleri konu şifacıların geçidin batı tarafında durmasıydı. Bu fikir önce Rahsan'dan çıkmış, sonra General Keiv'in aklına yatmış ve denendiği ilk gecede bir malaki tarafından kovalanmıştım. Dolayısıyla bu uygulama da tıpkı Bayan Miriam'ın projesi gibi düşünülmeden rafa kaldırılmıştı.
Yani, en azından biz öyle zannediyorduk.
Bu akşam görev için geldiğimizde, kamp alanında toplanır toplanmaz General Keiv tarafından şifacılara duyuru yapılmıştı ve o gruba ait olduğumdan üçü de anında kaşlarını çatmıştı. Özellikle de bu fikrin kaynağı olan biricik sevgilim, Rahsan. Duyar duymaz agresif bir tavırla gidip General Keiv'le konuşmuş ancak hiçbir sonuç elde edememişti.
General tersliğin üzerime dökülen zehir yüzünden olduğundan emindi, bugün kimse zehirle uğraşmayacağına göre de her şey yolunda gidecekti. En azından Rahsan'a verilen cevap buydu. Gittiğinden daha sinirli bir şekilde dönmüştü ve ben de gerildiğimi göstermemek adına General Keiv'e hak veriyor gibi yapmıştım.
İşin aslı, korkuyordum. O gece hâlâ kabuslarımı süslüyordu, olaydan sonra ilk defa göreve çıkıyordum ve korktuğumu söylersem üçünün de aklının bende kalacağını biliyordum. Bir yandan iyi olup olmadığımı kontrol ederken diğer yandan dövüşemezlerdi, saliselik dikkat kaybı bile felakete sürükleyebilirdi. Bu yüzden ağzımı bile açmıyordum ancak aynısını diğerleri için söyleyemezdim, anlaşabildikleri o mucizevi ançoktan geçmişti.
"Sen buna inandığın için." dedi Matias, kahverengi gözlerinde meydan okuyan bir parıltı ve dudaklarında sinir bozucu bir gülümsemeyle. "Bu fikir senden çıkmamış olsa bu kadar ısrarcı davranmazdı."
