GüvNes / One Shots

Ameliyathane 2

GüvNes'in ilişkilerini gizlediği sevgililik erası bölümüdür.
Keyifli okumalar dilerim :)

***

Neslihan odasında oturmuş, kendini dosyalara vermişti. Acıktığını hissetmesiyle saate baktı. Öğle yemeği yemeyi düşünse de düşüncesini erteleyip tekrar önündeki dosyaya döndü.

Çok geçmeden odasının kapısı hızla çalındı. Hemşirelerden biri endişeyle içeri girdi.

"Neslihan hocam.. Acil bakmanız gerek." diyordu hemşire nefes nefese kalmış hâliyle.

Neslihan hemşirenin acelesini sakinlikle karşıladı. Oturduğu yerden sordu
"Sakin ol tatlım, ne oldu?"

"Hocam.. Aşağıda.. Hastane çalışanlarından biri rahatsızlandı. Acil bakmanız gerek. Sanırım.. Sanırım kalp krizi geçiriyor."

Neslihan hızla ayaklandı. Koşar adımlarla hemşirenin yanına gitti ve birlikte koridorda adımlamaya başladılar.

"Kalp damar hocalarından birine acil haber verin."

"Hocam hepsi öğle yemeği için dışarı çıktı."

"Ne demek hepsi dışarda? Nöbetçi doktor da mı yok koskoca hastanede?" diye bir yandan yürürken sitemle baktı hemşireye.

"Var ama.. Onun da acil ameliyata girmesi gerekti. Bir tek siz vardınız."

Neslihan hâlâ yürürken sinirle bileğindeki tokasını çıkarıp omuzlarına yayılmış altın sarısı saçlarını toplayıp hızla at kuyruğu yaptı. Hastaya müdahale etmek için hazırdı.

Ameliyathanelerin olduğu kata gelmişlerken sordu. "Nerede hasta?"

Hemşire koridorun en ucundaki ameliyathaneyi gösterdi. Yan yana hızla yürüyorladı.

Neslihan ameliyathanenin kapısını açıp içeri girdi.

Ameliyathane zifiri karanlıktı. İçeride kimse yoktu.

Neslihan yanındaki hemşireye sormak için arkasını döndüğünde arkasında kimsenin olmadığını fark etti.

Ameliyathanenin kapısı kendiliğinden kapandı. Duyduğu bir kilit sesiyle kapı kilitlendi.

Neslihan kapıya bakakaldıktan sonra tekrar arkasını döndü. Karanlıkta etrafta hiçbir şey göremiyordu. "Ne oluyor?" diye sordu kendi kendine.

Tam o anda ameliyat masasının hemen üstündeki lambalar bir anda yandı. Ameliyat masası olması gereken yerde ise ameliyat masası yerine bir yemek masası vardı. İki kişi için özenle hazırlanmış, mumlar ve güllerle romantikleştirilmişti. Neslihan yavaşça masaya doğru yaklaştı. Hâlâ ne olduğunu anlamaya çalışıyordu.

Derken arkasından beline bir kol sarıldı, diğer kol ise hemen önünde bir buket çiçek tutuyordu. Neslihan yüzüne yayılan gülümsemeyle çiçeğe baktı. Elini belindeki elin üzerine koydu. Diğer eliyle çiçeği aldı. Burnuna doğru götürüp derin bir nefes çekti. Bu sırada arkasındaki beden kendisine iyice yaklaşmış, iki koluyla sıkıca sarılmış, burnunu Neslihanın boynuna yaslamış kokusunu içine çekiyordu.