SAUDADE

30. YENİ TANIŞIKLIKLAR

Keyifli okumalar🤍 başlamadan önce lütfen yıldızlarımızı parlatalım ve yorumlarımızı yapalım mı? 🥹🥹🫶🏻🫶🏻🫶🏻

30. BÖLÜM: YENİ TANIŞIKLIKLAR

Sigaradan çektiğim son nefesi yavaşça dışarı doğru bırakıp izmariti çöpe attım. Kalbimde ince bir sızı vardı, bunun sebebi kardeşimin içeride hasta yatağında yatmasıydı. Ve hamile olması... Hâlâ inanamıyordum. Diyorum ki 'tamam, artık sindirdim bu haberi,' ama olmuyordu.

Cihangir... "Amına koduğumun evladı." Diye homurdandım içimden.
Dişlerimi birbirine bastırıp çenemi sıvazladım.
Geldiğimiz zaman onu koridorda görünce şeytan nasıl aklıma girdiyse, o anlık dürtüyle belimde ki silaha sarılmak istedim. Alnın çatından 'pat' bir tane. Ama öyle bir şey yapsam babam gebertirdi beni. "Benden önce niye sen davranıyorsun" diye.

Olanın önüne geçilmezdi. Artık önümüze bakacaktık. Babam onlara onay vermişti. Henüz Cihangir'in haberi yoktu ama öğrenecekti. Ama bu demek değildi ki elimden çekmeyecek. Berivan'la arasına sınır koymakta kararlıydım. Burnu sürtüsün biraz piçin.

Belimin etrafına sarılan ince kolları hissettiğim an kasıldım. Kimdi lan bu? Selin değilse gebertirdi beni.

"Volkan?"

Duyduğum sesle hemen gevşedim. Selin'di.

Belimin etrafında ki kolları okşayıp yavaşça ona döndüm. Kaşlarını çatmış bana bakıyordu. "Efendim iki gözüm."

"Niye kasıldın sana sarıldığımda? Başkası mı sandın?" Diye sordu

Gülümseyip iki elimi de yüzüne yaslayıp baş parmağımla yanağını okşadım. "Kızım saçma sapan konuşma. Senden başka kim olacaktı?"

Omuz silki. "Bilmem artık. Hem..."

"Hem?"

Çatık kaşlarını gevşetti ve başını göğüsüne yaslayıp bana sarıldı. "Yok bir şey demeyecektim. Aslında seninle kavga edecektim çünkü biliyorsun seninle tartışmayı seviyorum ama çok yoruldum onu fark ettim. O yüzden vazgeçtim."

Gülümsemem genişledi. "Berivan bu akşam hastanede. Babam bana İstanbul'a dön diyor. Onlarda Berivan taburcu olunca hemen yola çıkacaklar zaten."

Selin'in kaşlarını kaldırdığını hissettim. "Dönecek misin?"

"Dönersem beraber döneriz, ama niyetim yok."

Beraber dönmek istiyordum. Kardeşimi yalnız bırakmak istemiyordum babamla da tam anlamıyla konuşmamıştı. Dönerken büyük ihtimal babam Berivan'ı Cihangir'le yollamayacağı için en azından yanında Selin olsun istiyordum.

"Tamam o zaman bu akşam hastanede idare edelim. Yarın taburcu olur beraber döneriz." Selin başını göğüsümden fazla uzaklaştırmadan çenesini göğüsüme yasladı.

Başımı aşağıya doğru eğip sevgilimin güzel yüzüne baktım. "Olmaz. Ben seni buraya yakın bir otele yerleştiririm. Burda kalma."

İtiraz edecekti.

"Hayır olmaz. Hem tek başıma olmaz... Sende gel."

Kaşlarımı havaya kaldırdım. "Oldu babam da salaktı zaten."

Sevgilim gözlerini devirdi. "Baban salak değil zaten sevgili olduğumuzu anladı bence. Sen gelmezsen kalmam başka yerde."

Derin bir nefes verdim. Şu an o kadar güzel görünüyordu ki gözüme. Hızla etrafımı kolaçan ettim, kimse yoktu. Hızla eğilip dudaklarını öptüm. Selin'in gözleri aniden irileşip parlayınca sırıttım.
Bu ifadesini çok seviyordum.