Steal His Innocence - Completed

CHAPTER 19: His Cousins

VIANA'S POV

Parang may martilyong tumatama sa ulo ko pagmulat ko ng mata. Ang sakit. Hindi ko alam kung dahil sa pagod, sa init, o sa sobrang dami ng iniisip nitong mga nakaraang araw. Dahan-dahan akong bumangon mula sa kama sa condo at napansin kong may maingay na ngumunguya sa sala.

Paglabas ko, si Marj pala, cousin ni micha na naging friend ko na rin, naka-cross leg sa sofa, may hawak na box ng muffins.

"Viana, gising ka na pala. Ang sarap ng muffins mo, ah!" sabi niya habang kumakain na parang walang bukas.

Napakunot-noo ako. "Kanino 'yan?"

"Sayo! Ayan oh." Itinaas niya 'yung maliit na card. "Para sa bata."

Para sa bata.

Napapikit ako sandali. Gago talaga 'yung nerd na 'yon. Tawagin ba naman akong bata? Pero habang binabasa ko ulit 'yung card, may kung anong kumurot sa dibdib ko.

Text from Asher: I hope you like it.

Napangiti ako nang hindi ko namamalayan. Hindi 'yung tipong malakas na tawa. 'Yung maliit lang. Tahimik. Parang secret.

"Gaga ka, wag mong ubusin 'yan!" Inagaw ko ang box at dali-daling nilagay sa ref, pero kumuha pa rin ako ng isa.

"Ang damot! Di ba bueza si Asher?" tanong ni Marj habang nakasilip sa phone ko.

"What do you mean bueza?" tanong ko, kunwari walang pakialam.

"'Yung may class. May kaya, pero mas mataas ang social circle. Parang tayo, pero mas maingay sila sa mga na family," paliwanag niya. "Pero mas maganda pa rin lahi natin!"

Hindi ko alam 'yan. Ang alam ko lang, may bar ang pamilya niya. Hindi siya flashy. Hindi siya ma-flex. Pero may dating.

Kumagat ako sa muffin.

Chocolate. favorite ko. 

Malambot. Sakto lang ang tamis.

"Ang sweet..." bulong ko. "Kasing sweet ni nerd."

"Uyy! Narinig ko 'yun!" sigaw ni Marj, sabay tawa. "Di na ako magtatanong!"

Tinarayan ko siya pero hindi ko maalis ang ngiti ko. Ewan ko ba. Isang box lang ng muffins, pero parang may kung anong nagbago sa araw ko.

Siguro dahil may effort.

Siguro dahil naalala niya favorite ko.

Siguro dahil hindi ko in-expect.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ASHER'S POV

It's been four days since Viana last came over.

Four quiet days.

No random doorbells. No loud cursing in my living room. No one stealing my blanket.

I told myself I needed the silence.

But I kept glancing at the door anyway.

Today, she's finally here—sitting cross-legged on my sofa, trying to fix a tear on my shirt with a needle she insisted on using.

"Don't worry, safe na 'to. Don't you trust me?" she said confidently, tongue slightly sticking out in concentration.

I folded my arms. "No, seriously."

She glared at me. "Sige! 'Wag kang sumama! Putangina ka! Bwiset!"

I pinched the bridge of my nose. "Stop cussing. You curse every five seconds."