Steal His Innocence - Completed

CHAPTER 20: You Can

VIANA'S POV

"No need to dress up. Plain family party lang naman 'to," sabi ni Asher habang nakasandal sa pinto ng kwarto niya, pinapanood akong maghalungkat ng mga damit ko.

Plain.

Madali sabihin.

Eh halos lahat ng wardrobe ko pang-bar. Cropped, backless, may slit, may sparkle. Ano'ng isusuot ko sa reunion ng angkan nila? Ayoko namang magmukhang extra sa music video.

"You're already pretty," mahina niyang sabi.

Napalingon ako. "Anong sabi mo?"

Tumaas lang ang kilay niya. "Hurry up!."

Tss. Nambubulong tapos magpapanggap na walang sinabi.

Huminga ako nang malalim at nag-settle sa high-waist shorts at black fitted long sleeves. Simple. Desente. Kitten heels para may konting arte pa rin. Paglabas ko, inayos ko pa ang buhok ko at ngumiti nang kaunti.

"Tara na, babe."

Lumingon siya mula sa terrace. Saglit siyang natigil. 'Yung tingin niya, mula ulo hanggang paa, dahan-dahan. Parang nag-scan. Inayos niya ang salamin niya pagkatapos.

"Cute," sabi niya, saka dumiretso sa pinto.

Cute?!

Cute lang?

Grabe ka, Asher.

Pero kahit ganun, may kakaibang init na gumapang sa leeg ko. Hindi ko alam kung dahil sa hiya o inis.

Pagdating namin sa bahay ng uncle niya, halos malula ako. Ang dami nila. Parang may sariling barangay ang mga Bueza. Lahat may hawig sa isa't isa—matangos ilong, confident aura, ang lalakas tumawa.

Sa garden ang mga matatanda. Sa loob kami—teenagers at young adults—nakapuwesto sa sala na puno ng pagkain at alak.

"Here's the bubble gum cocktail! And for us boys, Jack Daniels!" sigaw ni Pixie habang binababa ang dalawang tower ng drinks.

"First cheers para sa paglaya ni Asher sa kulungan!" hirit ni Carlos.

"Gago kayo," sagot ni Ron, sabay tawa. "Pasalamat kayo kay Viana."

Napangiti ako. "Uy, huwag niyo namang i-credit sa'kin lahat."

"Actually, Viana," sabi ni Carisse, medyo tipsy na, "family gathering lang 'to usually. Pero since hindi ka pa officially name-meet as a Bueza guest, in-invite ka na namin."

"Blessed ako," sagot ko, totoo.

Marami pa kaming napagkwentuhan. Nalaman ko na si asher pala ay matagal ding tumira sa america. Mostly home school lang since yun ang prefer ng mom niya for him. Sabe nila super strict daw ng mama ni asher and nung nagkaayos yung mom and dad niya. Nitong middle High School na lang siya nakabalik sa Pilipinas and unti unti na siyang nakapag aral ng normal. 

Marami rin silang napagkwentuhan na puro mga kalokohan nila at iba nga talaga ang family nito ni asher may kaya talaga pero mababait at masarap kakwentuhan hindi mo mararamdaman na may kaya talaga ang mga pamilya nila. 

"Nakakainggit kayo. Close kayo lahat." sabe ko. 

"Close? Pare-pareho lang kaming gago," hirit ni Richael mula sa kabilang couch.

Natawa ako at kumuha ng fries. "Sanay ako sa gago. Tanungin niyo pa si nerd."

"Nerd?" sabay-sabay nilang tanong.

Napahinto ako.

Shit.

Napatingin ako kay Asher.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ASHER'S POV

"Whatever, bata," sagot ko agad, sabay akbay sa balikat ni Viana bago pa lumala ang teasing.

The room exploded in laughter.

"Nerd amputa!" Carlos shouted, throwing a pillow at me.

I caught it, shaking my head. I wasn't embarrassed. Not really. If anything, I liked that she had a name for me that no one else used.

It felt... personal.

We drank. We laughed. For once, I wasn't the quiet cousin in the corner. I was part of the noise.

"Truth or Dare!" Pixie announced after an hour, placing an empty bottle in the middle.

Some were already knocked out. Symone had left. The younger ones were half-distracted. The circle narrowed down to eight of us.

The bottle spun.

It landed on Carisse first. Harmless truth. Then it moved.

It stopped at Viana.

"Truth or Dare?" Carisse asked, grinning wickedly.

"Truth."

"Did you guys fuck?"

I threw a pillow at Carisse without thinking. "Watch your mouth."

She laughed harder.

The room went silent for a split second.

"Not yet," Viana answered calmly.

Not embarrassed. Not shy.

Just honest.

I felt heat crawl up my neck.

The bottle moved again. Chaos followed. Laughter. Dares that made Pixie regret his life choices.

Then it landed on me.

"Truth or Dare?"

"Truth."

Carlos leaned forward, smirking. "If you're going to have sex right now, what position would it be?"

The room reacted instantly. Some gasped. Some laughed. Some leaned closer.

I could feel Viana beside me. The warmth of her thigh against mine. The faint scent of her shampoo.

I didn't look at her.

"Any position where she's comfortable," I said evenly.

Silence.

Then whistles.

But I didn't care about them.

Because I felt her body stiffen for a second.

And that reaction mattered more than the joke.

The night ended slowly. Laughter faded into yawns. Bottles were cleared. Lights dimmed.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

VIANA'S POV

Nahihilo na ako.

Hindi ko alam kung sa alak o sa dami ng emosyon ngayong gabi. Ang saya. Sobrang saya. Parang bigla akong may extended family.

Pinapanood ko ang mga pinsan niyang nagliligpit. Ang gulo nila pero ang saya tingnan.

Lumapit ako kay Asher at niyakap ko siya mula sa gilid.

"Wish I could be part of your family," bulong ko, medyo mahina. Medyo totoo.

Inaantok na ako kaya isinandal ko ang ulo ko sa dibdib niya. Ramdam ko ang tibok ng puso niya. Mabagal. Kalma. Stable.

Ang bango niya. Hindi matapang. Hindi artificial. 'Yung natural lang. 'Yung amoy na gusto mong singhutin nang mas matagal.

"You can," bulong niya pabalik.

Napatingin ako sa kanya.

Hindi siya nakangiti nang malaki. Hindi rin siya nagbibiro. Just steady eye contact. Soft. Sincere.

Parang may gustong sabihin pero hindi pa ngayon.

May kung anong kumirot sa dibdib ko. Hindi masakit. Hindi rin masaya.

Nakakatakot.

Kasi kung ano man 'to...

Hindi na 'to laro.

At sa unang pagkakataon, hindi ko alam kung ako pa ba ang may kontrol.