RGS#1: TO BREAK AN AFFAIR (PUBLISHED)

THIRTY

Damang-dama ko ang mahinang pag-lagutok ng buto ko sa aking pag-inat bago ako bumangon sa couch. Kailangan ko na talaga ng exercise. I wish Lorca's here para makapag yoga ulit kami. Pero sa pagiging abala ko ay para na rin akong nakapag-ehersisiyo.

Sumilip muna ako sa silid ni granny, payapa at mahimbing siyang natutulog kaya maingat ang mga hakbang na ginawa ko papuntang kusina. Mahirap siyang patulugin, minsan kailangan ko pang pa-inumin ng half-dose ng Ambien para sa kanyang insomnia.

Nagtimpla ako ng kape, kailangan ko ito ngayon para sa pag-check ng mga financial reports. Minsan kasi nakakaantok pagmasdan ang sobrang daming numero. I've also had enough training sa mga maliliit na kompanya rito sa Vegas so I think handa na ako para sa pagpasok ko sa DC.

Inihipan ko ang mainit na kape saka tinikman ng kaunti. Bago ko pa mailapag ang mug ay may kumatok sa pinto. That must be Lauris.

"Coming!" malakas kong sabi dahil panay ang kanyang pagkatok. Impatient as always!

"Ang ingay mo—"

Muntik ko nang maibagsak ang hawak kong mug. Malayo sa inaasahan kong makita siya rito. I'm in Las Vegas for fuck's sake! Ganon na ba talaga siya ka-desperado sa kapatawaran ko?

All I could muster was to mouth his name. Sinusubukan ko pang hanapin ang boses kong bigla nalang lumisan sa 'king lalamunan. The wild beating in my chest almost knocked the air out of my lungs.

Hindi ko mabasa ang kanyang ekspresyon. He's merely staring at me. He still looks like the same Rouge that I fell in love with. Pero ako, alam kong nahalata niya sa 'kin ang gulat.

"What are you doing here?" malamig kong tanong nang matagpuan ko na ang aking boses.

Nagsalubong ang makapal niyang kilay at dinilaan ang ibabang labi. May dinukot siya sa back pocket ng kanyang jeans. He's casual today. The arid Las Vegas climate has something to do with that.

"I'm just here...to give you this." Ang baritono niyang boses ay naghatid pa rin ng pananayo sa balahibo ko.

Tinanggap ko ang inabot niyang dark pink hard envelope na may light pink ribbon. Medyo nalukot na ito dahil sa pagkaka-ipit sa bulsa niya. Kinabahan ako sa maaaring laman nito. What is this for?

"Ano 'to?" nag-iinit na ang sulok ng dibdib ko sa labis na kaba. Wala pa akong nainom pero gusto ko nang sumuka.

"Sana makapunta ka."

'Yon ang huli niyang sinabi bago siya tumalikod at iniwan akong tulala at hindi pa rin makagalaw sa gulat. Walang lingon siyang nagtuloy-tuloy sa paglalakad hanggang sa naglaho siya sa mga mata ko.

Sinara ko na ang pinto at sumandal doon. Pinakalma ko muna ang bayolenteng pagkabog ng puso ko bago ako tumungo sa couch at umupo na nanghihina pa rin ang tuhod. Nilapag ko ang mug sa mesa at sa nanginginig kong mga kamay, kinuha ko ang laman na silver pink na card sa envelope.

Walang silbi ang ginawa kong pagpapakalma sa sarili pagkabasa ng nakasaad sa card. It's an invitation. They invited me to their child's birthday! Wow! Isa ito sa mga sandali kung saan mapapa 'What the fuck?' ka nalang.

Salamat sa imbitasyon, Rouge. Gagawin niyo pa akong ninang!

Imbes na matuwa ay nilamukos ko ang card at tinapon ang sobre saka ako humagulhol. Sa tingin ba talaga nila pupunta ako? Who in their right mind would have thought so? It will never be a possibility. Never will I ever want to see their child.

Nagising akong naliligo sa pawis. Daig ko pa ang sumali sa fun run sa bilis ng aking hininga at pagkarera ng puso ko. What the hell was that?

"Lory, something's ringing..."