AGAIN // h.s

PART 22: Anlamsız Kahkaha

Hızla ayağa kalktığımda, Taylor’un yaşları yanaklarından yavaşça süzülüyordu. Harry’ye kısa bir bakış attıktan sonra kahküllerle örtülmüş gözlerini gözlerime dikti. Bu sırada çocuklarda daha fazla dayanamamış ve dışarı çıkmıştı. Tanrım! Tüm kanın suratıma çekilmiş olduğunu hissettim. Gözlerimi Taylor’un gözlerinden bir saniye olsun ayıramıyordum. Ve çok fazla utanıyordum.

“Taylor sana söyleyecektim…” diyerek salıncaktan kalktığında Taylor hızla suratını ona çevirdi.

“Seninle konuşacak tek birşeyim yok Styles!!” Bağırdığında gözlerinde birikmiş yaşlar tekrar akmaya başladı. Elinin tersiyle yaşları silip tekrar bana döndü.

“Arkadaş olduğumuzu sanıyordum.” Derken Taylor’un dudakları titremişti. Gözlerim dolduğunda, gözlerim hala gözlerindeydi. Ben ne biçim bir hayrandım böyle? Taylor’la arkadaş olma fırsatını yakalamıştım fakat sonra gidip sevgilisiyle öpüşmüştüm. Sürtük dese hiçbirşey diyemezdim.

“Sanırım yanılmışım. Madem onu seviyordun, neden aramızı yaptın lanet olası!! Ha! Canımı neden en kötü şekilde yaktın! Arkadaş değil miydik?!!! Sen böyle mi arkadaşlık yapıyorsun! Lanet olsun sana Megan!” hızla bahçenin çıkışına doğru koştuğunda çocukların bana seslenmesini önemsemeden Taylor’un peşinden koştum.

|multimedia nasıl ağladığı var |

“Taylor! Lütfen bekle. Anlatmama izin ver!” Sesimi duyduğunda kaldırımın kenarında durmuştu. Hala deli gibi ağlıyordu.

“Neyi anlatacaksın? Ne kadar güzel öpüştüğünüzü mü? Söylemene gerek yok! Tahmin edebiliyorum!” diye cırladığında yanağımdan süzülen yaşları sildim.  O ise bağırmaya devam ediyordu.

“Ne o? Şimdi de ağlayıp kendini mi acındırmaya çalışıyordun! Lütfen Megan. Artık bunlara kanmayacağımı bilmen gerekirdi.” Sanırım sakinleşmişti. En azından artık ağlamıyordu.

“O çeneni kapatıp beni dinleyecek misin?!” diye bağırdığımda gözlerini açtı.

“Hayır! Senin sesini duymaya bile dayanamıyorum lanet olasıca!” diye bağırdığında aynı şekilde, bağırarak karşılık verdim.

“O zaman sen kaybedersin Taylor! Söyleyeceklerimi dinleseydin en azından sana kısmende olsa ihanet etmediğimi anlayacaktın. Belki için biraz daha rahatlayacaktı. Ama sen gidip Harry ve benden nefret etmeye başlacaksın. Pekala git. Git ve nefret et!” diye bağırdım ve göz yaşlarım yüzünden zor gördüğüm bahçe kapısını iterek açtım. Eve girecekken Taylor’un acıyla haykıran sesini duyduğumda hızla arkamı döndüm. Çocuklar Taylor’ın yerde yatan bedenide doğru koşarken, Harry bana doğru geliyordu.

“Megan! İyi misin?” koşarken bana bağırıyordu ama benim duyduğum şeyler uğultudan farksızdı. Zayn’in kucağındaki Taylor’un kanlı elbisesi gördüğüm en son şey oldu. Yere yığılırken, kafam son anda sert zemine çarpmaktan kurtulmuştu. Harry’nin uğultulu seslerine aldırmadan gözlerimi kapatırken, içim suçluluk duygusuyla yanıyordu.

***

“Senin yüzünden artık ölüyüm Megan! Hepsi senin yüzünden! İlk önce o aptala aşık olmamı sağladın.. Onun hakkında anlatıkların o kadar gerçekçiydi ki .. onun beni gerçekten sevdiğine inanmıştım.” Dedi Taylor yere çökerken. Beyaz elbisesi kanlar içindeydi. Tekrardan konuşmaya başladı.

“Şu halime bak Meg.. Berbat görünüyorum..” bu sefer sesinde sadece ama sadece üzgün bir tını vardı. Öfkeden eser yoktu. Ruh halinin nasıl bu kadar çabuk değiştiğini merak ettim. Sadece onu yumuşatmak istiyordum. Beni affetmesi gerekiyordu. Yoksa bu vicdan azabı dayanılmazdı..