15*where are you

199 22 12
                                        

Yaş: 16

Sevgili Madelyn;

Sana bir süredir yazmıyorum ama sınav haftamdı. Nerelerdesin Madelyn? Bu hafta evinize defalarca kez geldim fakat hiçbirinde seni bulamadım. Seni merak ediyorum lütfen ortaya çık. Birazdan Michael'la matematik çalışmak için size tekrar geleceğim. Lütfen evde ol. Seni görmeyi özledim.

Luke.

Luke, mektubunu katladı ve mor bir zarfın içine koydu. 9 senedir mektuplarını biriktirdiği, üzerinde Madelyn'le son zamanlarda Madelyn'in zoruyla çekildikleri poloroid resmi yapıştırdığı siyah kutuyu aldı. Bir zarfı daha içine attığında kendi kendine gülümsedi. Kutusu dolmak üzereydi.

Luke matematik kitaplarını ve kalemlerini çantasına doldurup havanın güzelliğinden faydalanarak Michael'ın evine yürümeye karar verdi. Kulaklıklarını taktı ve hızlı adımlarla yürümeye başladı. Etrafını incelerken telefonun çalmasıyla müziği durdu. Sinir olmuşken Michael'ın aramasıyla telefonu çabucak açtı.

"Selam Luke, şey bugün sen gelmesen çünkü Madelyn bir haftadır çok hasta ve annemlerle onu hastaneye götüreceğiz. Yarın görüşürüz olur mu?"

"Oh, geçmiş olsun. Neyi var?"

"Bilmiyoruz ateşi biraz yükseldi de bir haftadır da geçmeyince bir doktora gidelim dedi annemler."

"Tamam, bir şey olursa ara beni."

"Görüşürüz." dedikten sonra hattın ucundan gelen bipleme sesiyle Luke da telefonunu kapatıp eve döndü. Hastaneye gidemezdi hem önemli bir şey olursa Michael onu arardı. Odasına gitti ve yatağına uzandı. Yarın olacak olan matematik sınavını umursamıyordu bile. Biraz uyumaya karar verdi.

Telefonu milyarıncı kez çalınca Luke söylenerek uyandı. Calum yazısını gördüğünde şaşırmamıştı.

"Efendim köpekçik."

"Neredesin sen?"

"Evde? Bir yerde mi olmam gerekiyordu?"

"Hastane mesela?"

"Neden?"

"Madelyn'in yanında falan olmanı beklerdim sonuçta onu seviyorsun ve burada onu sevgilisiyle bırakmışsın."

"Ne diyorsun sen?"

"Luke, sadece buraya el ve en azından Michael'ın yanında ol sana anlatırız tamam mı?"

"Pekala." dedi Luke ve tekrar yatağından kalktı. Araba anahtarlarını aldı ve arabaya doğru ilerledi. Hastaneye vardığında Calum onu kapıda karşıladı ve Michael'ın yanına gittiler.

"Ne oldu?"

"Bilmiyorum, annemler işe gitti tekrardan ve o biraz kötüleşti, anlayamadım. Doktorlor da bir şey demiyor ama galiba fazla önemli bir şey yokmuş. Su kaybıyla alakalı olabilir  diye serum falan taktılar. Tabii ona da haber vermesek olmazdı ya, sanki fazla ilgiliymiş gibi geldi." dedi Michael ve gözlerini devirdi.

Luke Michael'ın yanında oturdu ve uyumaya devam etti.  Michael onu uyandırmamaya gayret ederek yanından yavaşça kalktı. Calum Luke'un yanına oturdu ve onu uyandırdı.

"Senin Madelyn'i sevdiğini anladı."

"Kim?" dedi Luke uykulu sesiyle.

"Sevgilisi." dediğinde Luke kafasını kaldırıp ayakta duran çocuğa baktı. Onu küçüklüğünden beri sevmemişti. O Madelyn'e göre değildi çünkü o da abisi gibi pisliğin tekiydi.

Aslında iyi çocuktu belki de. Madelyn'i bir dönem gerçekten sevmişti, mutlulardı ama eh, artık ilgisi bitmişti. Boşuna devam ediyorlardı biraz da. İkisi de sıkılmıştı aslında. Hatta ayrılmışlardı ama henüz kimsenin haberi yoktu.

"Hey Luke." dedi çocuk.

"Hey..." dedi Luke ve adını bilmedigini fark etti. "Adın neydi?"

"Josh. Konuşalım mı biraz?" dediğinde Luke evet demek zorunda kaldı. Birlikte hastanenin bahçesine çıktılar.

"Biz Madelyn'le ayrıldık. Ona olan hislerin çok açık. Belki de şansını denemelisindir? Ne dersin? Onu tanıyorum, sonuçta bir süre sevgiliydik. Seni reddedeceğini sanmıyorum." dediğinde Luke ayrılmış olmalarına fazlasıyla sevinmişti ama yapamazdı. Henüz Madelyn'e açılamazdı. Hazır değildi.

"Madelyn'e açılamam. Onu kaybetmeyi göze alamam. Onun tamamen gitmesindense arkadaş kalmayı tercih ederim."

"Sen nasıl istersen. Eğer bir şey olursa bana haber verir misin? Evden bekliyorlar da. Sonuçta hala arkadaşım ve onu merak ediyorum."

"Tabii, tabii görüşürüz." dedi ve Josh yanından kalktı.

Luke Madelyn'e karşı olan şansını değerlendirmeliydi belki. Belki sonrasında çok pişman olacaktı. Ama kim bilir belki de şu anda bu şansı değerlendirmeği için ileride çok mutlu olacaktı?

dear madelyn//hemmingsBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin