Για Την Καρδιά Ενος Αγγέλου

Η φωτογραφία...

Ελευθερία

Πήραμε τα παγωτά μας και προχωρήσαμε προς την θάλασσα.

Γιώργος<< Ελάτε να κάτσουμε >> λέει και πάει στην άμμο.
Μαριλια<< Μαμά να πάω πιο κοντά να πετάτσω πετλες ?>> ρωτάει.
Ελευθερία<< Εεε...>> τώρα να πάει??! Και άμα...
Γιώργος<<Να πας αλλά με προσοχή Εε?!!>> της λέει.
Την άφησε χωρίς να με ρωτήσει ??!
Μαριλια<< Ναι!>> λέει και τρέχει.

Εμείς καθόμαστε και τρώμε το παγωτό μας.
Ξαφνικά αρχίζει να γελάει σπαστικά και να με κοιτάει.
Μύγα τον τσίμπησε ??!

Ελευθερία<< Γιατί γελάς μωρέ ?!>> ρωτάω κοιτώντας τον.
Γιώργος<< Έχεις παγωτό στην μύτη σου!>> λέει και συνεχίζει.
Εγώ αμέσως σκουπιζομαι.
Ελευθερία<< Σταματά... >>
Γιώργος << Εντάξει - Εντάξει... Έλα να σε σκουπίσω καλά..>> λέει και με μια χαρτοπετσέτα σκουπιζει την μύτη μου.
<< Έτοιμη! >>
Ελευθερία << Ευχαριστώ!>> λέω και τον κοιτάω σοβαρά αλλά μετά γελάω.
Γιώργος << Συγνώμη...>> λέει ξαφνικά.
Ελευθερία << Γιατί ?!>> σοβαρεύω.
Γιώργος<< Για... Όλα νομίζω... Που έφυγα... Που τα πέρασες όλα μόνη σου... >> λέει χωρίς να με κοιτάει.
Ελευθερία<< Γιώργο.. >>
Γιώργος << Όχι Ελευθερία πρέπει να...>>
Ελευθερία << Όχι τώρα... Ας περάσουν όλα αυτά και μετά...>>λέω αλλά δεν το εννοώ.
Δεν είναι η κατάσταση που με εμποδίζει να μιλήσουμε.
Στην πραγματικότητα δεν είμαι έτοιμη.
Δεν.. Δεν ξέρω αν μπορώ να θυμηθώ τα τελευταία 4 χρόνια...
Γιώργος << Εντάξει.. >> Ξεφυσαει
<< Και τώρα...>> λέει και απότομα σηκώνεται πάνω και με πιάνει και με σηκώνει στην πλάτη του.
Ελευθερία<< Ιιιιιιιιι Γιώργο ασε με κάτω τώρα... >> φωνάζω αλλά το μόνο που κερδίζω είναι μόνο γέλια από πατέρα και κόρη.
Γιώργος<< Μαριλια τι λές δεν είναι ωραίος καιρός για μπάνιο ??!!!>> λέει και πλησιάζει την θάλασσα
Οοοχιιι! Δεν θα το κάνει ?!!
Μαριλια<<Οοο ναιιι!! >>
Ελευθερία<< Μην τολμήσεις! Άσε με κάτω σου λέω!>> φωνάζω και τον χτυπάω στην πλάτη.
Γιώργος<< Καλά - Καλά... Ηρέμησε>> Με αφήνει κάτω δίπλα στην μικρή και με φιλάει στο μάγουλο.
<< Μαριλια ξέρεις να κάνεις βατραχάκια ??>> ρωτάει
Μαριλια<< Τι βατλαχακια ??>>
Ελευθερία<< Εε ρε κόλλημα με τα βατραχάκια... >> σχολιάζω.
Εμ βέβαια τόσα που πέρασα για να μάθω να κάνω.
Γιώργος << θυμάσαι ?! Μια ώρα προσπαθούσα να σου μάθω... >>
Ελευθερία << Μια ώρα με βασανιζες θες να πεις! >>
Γιώργος << Εγώ θυμάμαι ότι μετά ανταμοιφτηκες καλά...>> λέει πονηρά και μου κλείνει το μάτι.
Μαριλια<< Μαμά τσερεις κι εσύ?>>
Γιώργος << Ναι πριγκίπισσα.. Εγώ της είχα μάθει... Λοιπόν έλα εδώ. >> λέει περήφανα και γονατιζοντας την παίρνει αγκαλιά.
<<Κοίτα κρατάς την πέτρα έτσι και την πετάς.. >> λέει και πετάει την πέτρα. Αυτή χτυπάει στην επιφάνεια της θάλασσας και αναπηδά 4-5 φορές.
Μαριλια<< Ουαου!! Τέλειο... Θέλω κι εγώ! Μαμά το είδες ?!>>
Ελευθερία << Το είδα...>> χαμογελάω και παω δίπλα τους.