Για Την Καρδιά Ενος Αγγέλου

Τελος εποχής...

Ελευθερία

      Κοιμάται τοσο γαληνια διπλα μου.
Τοσο ήρεμα....
Και εγω ειμαι μεσα στην ζέστη αγκαλιά του....

      Το ρολόι στον τοίχο του δωματίου λεει 6:30.
Σε 3ης ώρες θα πρέπει να είναι στο αεροδρόμιο και μετα να πετάει μακριά.
Μονο 3ης ωρες ακόμα...

      Σηκώνομαι απο το κρεβάτι και παω στο σαλόνι που είναι πεταμένα τα ρουχα μου.
Ντύνομαι βιαστικά και φευγω.

     Στο σπίτι επικρατεί ησυχία.
Τα παιδιά κοιμούνται στον ξενώνα και η Μαριλια δεν εχει γυρίσει ουτε πλευρό.

     Μπαίνω κάτω απο το καυτό νερό αφήνοντας τις σκέψεις να με ταξιδεύουν.

Υπήρχε λόγος που του έδωσα 3ης μήνες. Έτσι όταν θα έρθει θα είμαι
5 μηνών οπότε δεν θα χάσει τα βασικά της εγκυμοσύνης.

Το χερι μου κατεβαίνει στην κοιλιά μου αγγιζοντας το αγεννητο παιδί μας...

       << Μην ανησυχείς μωρο μου...
Ο μπαμπάς θα γυρίσει. Σε 3ης μήνες θα είναι εδω...>>

Γιωργος

  
         Κ.Αντιγόνη<< Αγόρι μου τα έχεις παρει ολα?! >>
         Γιώργος<< Ναι ρε μανα...>> μουρμουρίζω
Που είναι Γαμώτο?!!
Ολοι έχουν έρθει εκτός απο αυτή!
        Μαρίνος<< Θα έρθει ρε συ κουλαρε....>> μου λεει.
Νόμιζα ότι μετα το χθεσινό βράδυ θα ήμασταν μια χαρά...
       

       Κοιτάω τριγύρω, στην αίθουσα του αεροδρομίου αλλα δεν την βλέπω πουθενά.
Δεν μπορώνα φύγω αν δεν τις χαιρετησω και σε λίγο πετάω...

     Οχι δεν πρόκειται να φύγω αν δεν τις χαιρετησω. 
θα περιμένω μέχρι να  έρθουν και ας χάσω και την πτήση!
       
     
        Αντρια<< Τι σου είπε χθες που ηρθε να σε βρει?!>>
       Γιώργος<< Λοιπόν... Δεν.. Δεν μιλήσαμε και πολυ αλλα...>> τρίβω τον ζβερκο μου.
       Σπύρος<< Αστο καταλάβαμε... Ηταν αποχερετηστηρια η βραδιά>> γελαει ο βλάκας.
      Κ.Αντρεας<< Γιώργο πρέπει να επιβηβαστεις αλλιώς  θα χασεις το αεροπλάνο..>>
      Γιωργος<< Δεν με νοιάζει!>> φωνάζω 
<< Οκευ συγγνώμη αλλα...
Δεν μπορώ να φύγω αν δεν τις δω δεν το καταλαβαίνετε?!
Πάρτε την τηλέφωνο!>>
      Πενυ<< Παίρνω εγω τώρα >> 
Καλεί.. καλεί... αλλα δεν απαντάει...

      Ξαφνικά αντηχει ο ήχος του κινητού της μεσα στην αίθουσα...
Και η ελπίδα γεννιέται μεσα μου...