Για Την Καρδιά Ενος Αγγέλου

Μια χαρούμενη οικογένεια 2

    Ελευθερία << Μπαμπά ο Γιώργος είναι...Είναι ο πατέρας της Μαριλιας>>
   Κ.Αντωνης << ΤΙ ?!>>

. . . . . . . . . . . . . . .

   Κ.Αντωνης << Τι είναι αυτά που λες Ελευθερία ?!>>
    Ελευθερία << Ναι.. Ο Γιώργος είναι ο πατέρας της. >> ξανά λέω κοιτώντας το πάτωμα.
     Κ.Αντωνης << Και τι κάνεις μαζί του ?! Τι κάνει στο σπίτι μου?!>> φωνάζει.
    Ελευθερία << Μπαμπά... >>
    Κ.Αντωνης << Μπαμπακια... Εσύ ρε αλήτη τι θες από την κόρη μου ?! Δεν σου έφτανε που την γκαστρωσες και την παράτησες.. ?!>> ξεσπάει στον Γιώργο.
    Ελευθερία << Δεν ήξερα... Νομίζετε ότι θα την άφηνα μόνη της μ' ένα παιδί ?!>>
    Μάνος << Μαλακιες.. >>
     Κ.Αντωνης << Ξέρεις κι εσύ ?!>> γύρισε στον Μάνο.
<<Ήξερες και δεν είπες τίποτα ?! >>
    Κ.Ασπασια << Αντώνη μου σταματά και άκουσε τους... >> τον παρακαλεί η μάνα μου πιάνοντας τον από το μπράτσο.
    Κ.Αντωνης << Κι εσύ Ασπασία ?!>> λέει έκπληκτος τραβώντας το χέρι του από το κράτημα της κσι γυρίζει πλάτη σε όλους.
Χειρότερα δεν μπορούσαν να γίνουν τα πράγματα.
<<ώστε εγώ το μαθαίνω τελευταίος!>> Κοιτάει εμένα και τον Γιώργο
<< Και τώρα τι θέλετε ?! Να σας δώσω και την ευχή μου μήπως... Γιατί αυτό δεν θα γίνει ποτέ!
Δεν θα δεχτώ πότε αυτόν τον αναδρο κοντά στην κόρη μου και την εγγονή μου.
Και Ελευθερία απορώ που τον δέχτηκες πίσω... Με απογοητεύεις με τις επιλογές σου...
Όλοι με απογοητευσατε...
Μανο τι αδελφός είσαι εσύ μου λες ?! Ήξερες ποιος ήταν και αντί να τον θάψεις για ότι έκανε άφησες την αδελφή σου να ζήσεις έτσι...
Τώρα φύγετε... Φύγετε όλοι!>>

Στεκομαστε όλοι ακίνητοι και τον κοιτάμε να πηγαίνει στο μπαρ και να βάζει ένα ποτήρι ουίσκι.

    Ελευθερία << Μπαμπά σε παρακαλώ ακουσ... >> κάνω ένα βήμα να τον πλησιάσω αλλά με σταματάει.
    Κ.Αντωνης << Δεν άκουσες τι είπα ?! ΦΎΓΕΤΕ... ΕΞΩ! >> φωνάζει και πετάει το ποτήρι στο πάτωμα με αποτέλεσμα να γίνει χίλια κομμάτια.

Τα δάκρυα κυλάνε βουβα στα μάγουλα μου.
Ήξερα ότι δεν θα το δεχόταν έτσι απλά όλο αυτό, αλλά δεν μπορώ μόνο στην σκέψη τον πατέρα μου να μην μου μιλάει.
Ο Γιώργος έρχεται δίπλα μου και ενώνει τα δάχτυλα μας, οδηγώντας με στην πόρτα.

    Κ.Ασπασια << Πάω να φωνάξω την Μαριλια.. >> λέει η μάνα μου και πάει πάνω.
Μένουμε εγώ, ο Γιώργος και ο Μάνος...
    Γιώργος << Μην κλαις... Σε παρακαλώ μην μου κλαις >> με τους αντίχειρες του σκουπιζει τα δάκρυα από τα μάτια μου και με κλείνει στην αγκαλιά μου.
<< Ησύχασε.. >> λέει και με φιλάει στο κεφάλι
    Μάνος << Εεε... Είπαμε αλλά εσύ το πάρα απλωσες το χέρι σου >> με τραβάει ο Μάνος από την αγκαλιά του Γιώργου.
    Γιώργος<<Για να σου πω εσένα...>> Του εναντιονεται και τον πιάνει από την μπλούζα.
    Μαριλια << Μαμα... Θα φύγουμε από  τώρα ?!>> έρχεται τρέχοντας η μικρή και χωρίζουν οι δύο τους.
    Γιώργος << Ναι μικρή μου ..... έχουμε δουλειά αύριο. >> της πιάνει το χέρι.
Ο Μάνος μου ρίχνει ένα βλέμμα " το ξέρεις ?! " και του γνεφω ΌΧΙ. Μπήκαμε στο αμάξι του Γιώργου Και αρχίσαμε για το σπίτι μου. Μόλις φτάσαμε στο σπίτι η Μαριλια πηγε στο δωμάτιο της και ειμεις μείναμε μονοι μας.
     Ελευθερία<<Γιώργο μπορείς να φύγεις ?!>> είπα ήρεμα αγκαλιάζοντας το σώμα μου με τα χέρια μου.
     Γιώργος << Σίγουρα θέλεις να φύγω....>>
Ελευθερία << Ναι! φύγε ! Θελω να μείνω μονη μου. >>
     Γιώργος << όπως θέλεις....... Καληνύχτα...>> λέει και φεύγει.
Εγω ανεβαίνω πάνω και πάω στο δωμάτιο της μικρής.
Σηκώνω το σεντόνι της και και ξαπλώνω δίπλα της.
    Μαριλια << Μαμά ?! >>
    Ελευθερία << Σσσ....κοιμήσου μωρο μου.>> της λέω και την αγκαλιάζω.