Love On The Halal Way

surprise♡

Die persoon bleef maar op de deur kloppen. Ik liep snel de trap af. Ik hoop maar dat het niets ergs is. Ons gebouw heeft 6 verdiepingen, dus ik moest aardig wat trappen doen. Toen ik bijna beneden was, hoorde ik geen geklop meer. Ik opende de deur, maar tot mijn verbazing zag ik letterlijk niemand. Ik keek nog wat rond, maar walou. Heb ik nu al deze trappen gedaan voor niets. Ik zag opeens dat er een briefje op de grond lag. Zou ik het nu openen of is het juist beter om dat niet te doen. Je weet wel. In Marokko hoor je van die gekste verhalen, dus wil je liever van alles afblijven. Maar mijn nieuwschierigheid overwon deze keer. Ik opende rustig de brief en begon te lezen.

                            ♡
Sallamoualikoum, je vraagt je zeker af voor wat deze brief nu eigenlijk is. Volg de rozenblaadjes en je zal alle antwoorden die je zoekt vinden.

Ik keek wat rond op de grond, maar er was geen rozeblaadje te bespeuren. Is iemand nu een grap met me aan het uithalen of hoe zit het?
Er stond nog wat geschreven aan de achterkant van het blad.

                               ♡
Just kidding....ga gewoon nu naar je balkon....
                             ♡

Ik stopte de brief weg en deed alle trappen weer naar boven. Pff eerst 6 verdiep naar beneden en nu weer naar boven. Als ik er achterkom dat dit een stom grapje is van iemand dan pers ik al m'n zweet uit op zijn hoofd.
Ik voelde me wel een beetje zenuwachtig. Ik was benieuwd wat er juist aan de hand was. Ik deed mijn balkondeur open terwijl mijn handen aan het trillen waren. Ik was diep teleurgesteld. mijn balkon  was helemaal leeg. Niets speciaals. Geen megagrote taart, geen dikke bak, geen schatkist met 1.000.000. Gewoon mijn balkon met wat kleren die moeten drogen en een bezem, meer dan dat was er niet te vinden. Ik bukte neer op de grond en keek wat voor me uit. Pff...mensen houden me hier voor de gek. Het was muisstil in onze straat. Je hoorde enkel af en toe een kat miauwen. Ik genoot van de stilte en de zachte wind die door mijn haren blies. Totdat ik iemand een deur hoorde openen. Het kwam van buitenaf. Zeker iemand die ook even op zijn balkon wil zitten. Misschien iemand die net zo verward is als ik en even doelloos naar de sterren wil staren. Ik wikkelde een hoofddoek rond mijn hoofd voor de zekerheid. Ik zag opeens Anouar op zijn balkon staan. Hij droeg een zwarte abaya en een zwarte NY pet. Pff dat stijltje♡
We waren overburen, dus onze balkons staan ook recht tegenover elkaar. De afstand tussen ons was misschien zo'n 15 meter. Ik kon hem dus net wel herkennen in het donker. Ik merkte op dat hij mijn richting opkeek. Iets in me zei me dat hij glimlachte, maar door de afstand tussen ons was ik daar niet zo zeker van. Ik zag dat hij een flesje Hawai vasthad. Pfff waarom hebben wij zoveel gemeen. Als we nu getrouwd waren zaten we gezellig samen op het dak met elk een blikje Hawai in de hand. Echte goals♡
Ik schudde die gedachten van me weg en merkte op dat hij wat in zijn fles stak. Het was te donker om juist te zien wat hij deed.

Ik besloot om hem maar te negeren. Net wanneer ik weer naar binnen wou gaan voelde ik iets hard tegen mijn hoofd komen.
Zdreefff...

Mijn hoofd bonkte van de pijn. Ik zag een hawaifles op de grond liggen. Heeft die gast nu echt gewoon hawai tegen mijn hoofd gegooid. What's wrong with him. En ik maar denken dat ik de raar was. Ik keek boos zijn richting op.

SORRY..WAS NIET DE BEDOELING.
Hoorde ik hem roepen.

Kifesh niet de bedoeling? Je kan toch niet perongeluk een fles 15 meter ver gooien. Ik zag dat er een papiertje inzat. Zou ik kijken wat het is. Wie weet is het voor mij bedoelt.
Of misschien is het gewoon afval.
Zei een irritant stemmetje in mijn hoofd.

Ik haalde de papiertje er rustig uit. En zag dat er wat op stond.

Do you wanna marry me?♡

Ik kneep mezelf zachtjes om te chekken of ik niet droomde. Ik kon mijn ogen niet geloven. Ik bleef de zin maar opnieuw lezen. Om te kijken of ik niet wat verkeerd had gelezen. Mijn hart ging tekeer. Ik zag dat hij nog naar me keek.

En?
Riep hij, deze keer kon je horen dat hij ook zenuwachtig was.

Ik knikte overdreven ja.
Ik zag een brede lach op zijn gezicht. En deze keer was ik meer dan zeker dat hij naar me lachte. Die prachtige witte tanden kun je van mijlenver zien.
Zou hij dan mijn mektab zijn?

Gair in sha Allah
Fluisterde ik in mezelf
♡♡♡♡♡♡♥♥♥♥♥

PS. Iwa lezertjes...wil even een beetje jullie mening horen...
Wat vinden jullie leuke manieren om iemand ten huwelijk te vragen?
Ik zelf vind bij baba aankloppen al superromantisch hahah...Laat maar jullie mening achter bij de comments...
Ben benieuwd..♡
SchrijfsterRifiaaatje