Love On The Halal Way

verdwaalde knappe gast

Ik en Halima hadden vandaag niet echt zin om iets speciaals te doen. We wouden gewoon samen een beetje chillen. Enkel zij en ik. Geen kinderen dus. Die hadden we bij Youssef gelaten. Haha ze zijn hem nu zeker helemaal gek aan het maken. We gingen gewoon op het pleintje pipa eten. Die plein werd echt onze tweede verblijfplaats. Het was er zo gezellig. We kenden ondertussen ook al de mensen die daar vaak zaten. We hadden niet echt zin om ons om te kleden, dus hadden we gewoon onze kandorra aan en birkenstocks met sokken. Het was niet erg stijlvol but who cares.

Er kwam een groepje jongens dicht bij onze bank zitten. Ze bleven ons de hele tijd aankijken. Eentje kwam onze kant op en sprak Halima aan.

Tbarkellah ki ji m3ak l7mar
(  rood staat je goed )

Halima keek hem geiriteerd aan en duwde haar buik zwaar naar buiten. Ze leek toen echt 7 maanden zwanger.
Ow smahli gti (srry) wist niet dat je getrouwd was.
En weg was hij.

Ik zag nog hoe zijn vrienden hem uitlachten toen hij terug naar hen ging.

Ik vertelde Halima over wat Hamza gisteren tegen me zei.

Wat een heel jaar? Meent hij dat? Sorry maar ik denk dat hij je gewoon aan het lijntje houd.

Pff..ik zuchte diep. Hij leek nog zo'n goeie en serieuse jongen. Ons gesprek werd verstoord toen ik Anouar zag in de verte samen met zijn zus Meriam. Pfff moet ik dat weer hebben. Ik zie er niet uit in mijn kandorra en slippers met sokken. Ik leek echt op een flodder. Ik deed nog alsof ik hem niet zag, maar te laat ze hadden ons al gezien en glimlachten naar ons.

Hij droeg een zwarte nike trainingspak. Ik voelde me meer op mijn gemak toen ik zag dat hij ook slippers en sokken aanhad.LiFe GOALS dacht ik in mezelf. Zelfs in lichtblauwe adidiasslippers met witte sokken ziet hij er goed uit. Meriam kwam bij ons zitten en Anouar groette ons vriendelijk en ging een beetje verder staan bij een vriend van hen. Meriam was een lieve meid en we konden het goed met elkaar vinden.

Iwa Nouhaila heb jij nog niemand op het oog?
Zei ze fluisterend.

Ik dacht opeens aan Hamza, maar wou toch liever niets over hem vertellen. Ik weet niet eens of hij serieus met me is.

Nee, wacht nog op de ware.

Binnenkort in shaa Allah, je zal niet lang meer moeten wachten denk ik.

Ik keek haar verward aan. Wat bedoelde ze daarmee. Zou ze al iets weten over Hamza of bedoelt ze iemand anders? Voor ik nog wat kon vragen, werd ze door Anouar geroepen. Ze moesten naar huis. Ze zwaaiden vriendelijk naar ons en Anouar gunde me nog een glimlach. Of glimlachte hij naar Halima?

Je vind hem leuk he.
Hoorde ik Halima zeggen.

Wat ik? Hoe kom je daar nou bij.

Ik zie hoe je naar hem kijkt en hoe rood je wordt als hij naar je lacht.

Rood? Ik voelde aan mijn wangen en ja ze had gelijk ik voelde superwarm aan. Als hij dat maar niet doorhad. Ik wil niet dat hij denkt dat ik hem leuk vind ofzo.

Het was al best laat dus besloten ik en Halima om weer naar huis te gaan. We zagen dat er een stoet zou vertrekken vanuit onze straat. De bruidegom was onze buurman. Maar we kenden ze niet echt. Het enigste wat we over hen wisten was dat ze uit Frankrijk kwamen door hun nummerplaat. Onze straat was vol met vrouwen in takchitas en mannen in pak. Alle jongetjes hadden ook een kostuum aan. Wat er best schattig uitzag. De straat stond ook vol met graave auto's. Merdeces, Jaguars, Rangerovers, Ferrari's. De bruidsauto was ook supermooi versierd en er hingen Marokkaanse en Amazigh vlaggen uit de ramen. Ik en Halima bleven even voor de deur om te genieten van de bruiloftsfeer. Na een paar minuten waren alle auto's vertrokken in een lange rij. Ik stelde me mijn eigen stoet voor. Ik in een mooie bruidsjurk met mijn haren los. Mijn man die mijn voorhoofd kust en in mijn oor fluistert dat ik er beeldig uitzie. Mijn nichtjes en neefjes die  netjes gekleed zijn in dezelfde kleur. Mijn moeder die me trots aankijkt en haar tranen probeert in te houden.
           In shaa Allah one day♡

Ik werd uit mijn gedachten gehaald door een jongen die onze kant uit kwam lopen. Hij was netjes in pak gekleed en zijn haar was mooi in model. Hij zag er een beetje verstrooid uit. En sprak ons in het Frans aan. Hij had door dat we hem niet echt begrepen dus vertaalde hij het naar het Arabisch.

Smahli, ma chouftouch tomobilat men chmen jiha 5orjo..?

(Sorry, hebben jullie gezien langs welke kant de auto's zijn vertrokken?)

We vertelden hem langs waar ze waren gegaan en dat ze nog maar pas waren vertokken. Hij bedankte ons en zei nog wat in het Frans. Ik begreep het niet en antwoorde dus gewoon met "oui" dat leek me het meest veilige antwoord. Hij lachte naar me en vertok met zijn auto die richting uit.
Hij zwaaide nog naar ons en weg was hij. Ik en Halima besloten om naar binnen te gaan totdat iemand ruw aan mijn arm trok...

{Wordt vervolgd}