Love On The Halal Way

vechten tegen de zee

~Nouhaila

Vandaag zou het een dagje strand worden. We gingen naar het strand Amsa. Omdat die meestal door de week best leeg was. Ik had geen zin in te veel drukte. Ik moet nog van de zeesfeer kunnen genieten en met te veel gorro's om me heen gaat dat moeilijk. Ik pakte mijn tas en deed er zonnecreme en mijn stranddoek in. Ik trok mijn zwarte kandorra (Marokkaanse huisjurk) aan en een bordeaux hoofddoek. Youssef, Halima en de kids gaan natuurlijk ook mee.

Iwaaaa Nouhaila doe snel...
Riep Halima van beneden.

Iedereen was al beneden op mij aan het wachten. Net als altijd was ik de laatste. Ik liep snel de trap af. Ik zag iedereen al netjes in de auto zitten. Ik ging naast Youssef vanvoor zitten, maar zag opeens dat er al iemand naast hem zat. Pfff we gingen toch gewoon met zn vijf. De man die naast hem zat deed zijn raam naar beneden en glimlachte naar me.
Het was Hamza. Ik wist nu niet of ik.blij moest zijn of juist niet dat hij mee zou gaan. Ik groette hem vriendelijk met sallam ou alikoum en ging dan maar vanachter bij de rest zitten. De hele rit zat ik echt ongemakkelijk. Halima die aan me plakte, Nourdin de de hele rit vanalles zat te roepen en Naoual die bijna helemaal op mijn schoot zat. Ik voelde het zweet onder mijn kandorra stromen.

Eindelijk aangekomen stapten we allemaal meteen uit. Ik plakte helemaal. Ik kon niet wachten om in het water te springen voor een beetje verfrissing. Het strand Amsa ligt tussen de bergen. Het was nog vroeg dus was het best leeg. Perfect dus. De golven waren wel superhoog vandaag en de zee was al bij de rand meteen diep. Ik maakte meteen mijn voeten en handen nat. Pfff het voelde goed. Wat had ik de zee gemist. De rest zat allemaal te zonnen, behalve Naoual en Nourdin zaten dicht bij de zee te spelen met zand. Ik besloot maar om bij de rest te gaan zitten. Het was supergezellig. We hadden het over vanalles. Youssef vertelde ons zoals gewoonlijk van die gekke verhalen waardoor we allemaal moesten lachen. Ik merkte dat Hamza me de hele tijd aankeek. Ik begon me ongemakkelijk te voelen. Kan hij niet gewoon normaal doen en al zeker wanneer mijn broer erbij is. Ons gesprek werd verstoord door een harde gil.

Het was Naoual. Ze zat vol zand. Zelfs haar haar was helemaal vuil. Nourdin zat ook helemaal vol. Ze hebben dus duidelijk een zandoorlogje gehad. Halima liep meteen naar ze toe om hen te stoppen.

Tfou 3la kinderen... Mensen spelen met water niet met zand a flodders. Hoorden we haar roepen.

We moesten er allemaal om lachen. Meskina Halima wordt al gek door twee. En nu is er nog eentje op komst in shaa Allah.

Mohim dreries...ik ga even het water in. Kom je mee Hamza? Zei mijn broer Youssef.

Ik kom zo...ga maar al.

Pfff...waarom gaat hij niet gewoon met hem mee. Ik heb geen zin om alleen bij hem te zitten. Ik voel me er gewoon zo ongemakkelijk bij. Ik zag hoe dat Youssef een salto maakte in de zee. Hij heeft het echt naar zijn zin. Opeens voelde ik dat iemand mijn hand vastpakte. Het was Hamza. Ik keek hem in de ogen aan. Hij glimlachte lief naar me. Ik moest wel toegeven hij had een glimlach om  verliefd op te worden. Ik trok snel mijn hand weg. Het voelde niet goed, omdat ik wist dat het verkeerd was.

Waar ben je mee bezig? Vroeg ik een beetje verbaasd.

Ik mag mijn vrouwtje haar hand toch wel vastpakken?

Zolang je niet bij mijn vader bent geweest en we zijn getrouwd op papier ben ik niemands vrouw.

Is goed mevrouwtje, wat jij wil.

Hij glimlachte naar me en dronk wat van zijn hawai. Ik wist niet wat ik hiervan moest denken. Is hij me nu aan het testen? Ik besloot maar om ook wat te gaan zwemmen met Youssef. De golven waren echt hoog, maar ik ging er toch in. Youssef was verder dus ging ik naar hem toe, ik kon daar nog net staan. Ik moest denken aan vroeger toen ik met Youssef en mijn vader watergevechten hield in de zee. Wat mis ik die tijd. Ik werd uit mijn gedachten gehaald door een grote golf die op ons afkwam. Ik probeerde snel uit het water te gaan, maar de zee trok me telkens terug. Door die grote golf was ik nog verder van de rand. Youssef was zelfs nog verder. Ik probeerde op mijn voeten te staan, maar het kon niet meer. Ik begon moe te worden.Vechten tegen de zee is onbegonne werk. Ik zag dat Youssef het ook moeilijk had. Er kwam nog een golf aan. Deze was zelfs nog groter dan de vorige. Ik raakte in paniek. Ik had te veel water ingeslikt en probeerde naar adem de happen. Ik zocht Youssef, maar vond hem niet meer. Ik was te moe en kon niet meer verder. Ik besloot maar om zo luid mogelijk te gillen. Ik zag dat mensen me aankeken maar niemand durfde het water in. Ik zag twee redders zo snel mogelijk mijn kant op komen. Ze zwommen supersnel mijn kant op en trokken me naar het zand. Ik plofte neer op de grond. Ik was helemaal in paniek.  YOUSSEF? WAAR IS HIJ EN WAAROM ZIE IK HEM NIET MEER.
Ik riep naar de redders dat mijn broer nog in de zee was. Snel gingen de twee redders weer het water in. Ik zag ze zoeken in de zee. Na een tijdje zag ik hen aankomen met Youssef in hun handen. Ik hoorde de mensen op het strand over hem praten.

Ay koun baki 3ayich?(zou hij nog leven?)

Mohaaal (denk het niet)

Wakila mat ( ik denk dat hij dood is)

Daar lag hij dan met gesloten ogen in de handen van de redders. Er rolde een traan langs mijn wang. Was ik nu echt mijn broertje kwijt?