Love On The Halal Way

Youssefs day

~Youssefs perspectief.

Vandaag was mijn verloving. Ik voelde de zenuwen in mijn lichaam de regadda dansen. Ik zette mijn das recht en kamde mijn baardje goed. Ik deed wat parfum op. Ik zag mijn oudere broer Ayyoub bij de deur staan. Hij keek me trots aan.

Mijn kleine broertje wordt groot.
Hij omhelsde me stevig en gaf me een schouderklopje.

Ik ging samen met mijn ouders richting de zaal. Vandaag zouden ik en Meriam op papier trouwen. Vanaf vandaag wordt ze dus officieel mijn vrouwtje. Ik zag haar al voor me staan. Ze had een witte sluier over haar heen. We gingen bij de imam zitten. We gingen beide akkoord met het huwelijk en tekenden. Nadat de imam wegwas, mocht ik haar sluier omhoog zetten. Dit was mijn eerste keer dat ik haar zonder hoofddoek zag. Ze zag er beeldig uit. Ze glimlachte lief naar me. Ik kuste haar voorhoofd. Mijn geluk kon niet meer stuk. Wat ben ik Allah dankbaar dat hij een vrouw als Meriam op mijn pad heeft gestuurd. ♡

~Nouhaila's perspectief

Ik stond voor de spiegel om even te chekken of alles nog goed zat. Vandaag was het verlovingsfeest van m'n broertje Youssef. Ik droeg een beige lange jurk vol met steentjes en pareltjes. Ik deed roze pumps aan en een roze hoofddoek. Ik liet liever mijn hoofddoek op voor de zekerheid. Je kent het wel. Het feest is normaal gescheiden, maar er moeten altijd van die snotneuzen bij de vrouwen binnenkomen om aandacht te zoeken. Het feest zou in een klein zaaltje in onze buurt gegeven worden. Youssef wou het eigenlijk klein houden, maar Meriam's moeder wou het persee in een zaal. Halima vloog mijn kamer binnen.
Halima zag er ook prachtig uit. Ze droeg een roze jurk met pareltjes en beige pumps met een beige hoofddoek.

Echte twinies.
Riep ik naar haar.

We trokken nog wat leuke foto's samen en besloten om al naar de zaal te vertrekken. Ik ben tenslotte wel de zus van de bruidegom. Veel te laat komen is dus geen optie. Ayyoub, mijn oudste broer en dus de man van Halima, zou ons naar de zaal brengen. Hij was pas gisteren in Marokko aangekomen. Speciaal voor dit verlovingsfeest.

Eindelijk aangekomen bij de zaal. Iedereen keek ons aan toen we binnenkwamen. Ik zei snel wat koran op. Je weet maar nooit met die boze ogen. De avond verliep verder goed. Meriam zag er prachtig uit. Youssef heeft geluk met een prachtvrouw als haar. Het eten werd eindelijk geserveerd. Het zag er heerlijk uit. Ik wou net wat brood pakken totdat er een kind lopend naar me toe kwam en per ongeluk een glas Hawai over mijn jurk gooide. Pfff typisch ik. Er zijn meer dan 100 vrouwen in de zaal en uitgerekend ik moet Hawai over me heen krijgen. Het kind kreeg nog wat klappen van haar moeder. Wat ik heel erg vond. Want het was uiteindelijk niet expres. Ik besloot om naar de toiletten te gaan om nog te redden wat er te redden valt. Aan het einde van de gang zag ik Anouar staan. Mijn hart maakte een koprol en een dubbele salto toen ik hem zag. Hij droeg een donkerblauw pak en zijn haar was mooi in model. Hij hielp de mannen met het serveren van het eten. Ik zag dat een groepje meisjes de hele tijd in zijn buurt bleef. Ze keken hem de hele tijd aan en glimlachtten naar hem. Ze spraken en lachten ook extra luid zodat ze wat aandacht konden krijgen. Ik voelde mijn woede stijgen. Pfff...kunnen ze hem gewoon niet met rust laten? Maar eigenlijk heb ik geen recht om boos of jaloers te zijn. Hij is uiteindelijk niets van me. Ik ging de toiletten binnen en maakte mijn jurk een beetje nat. De vlek begon wat minder op te vallen. Wat een opluchting. Ik ging weer naar buiten en zag dat die meisjes nog steeds in Anouars buurt waren. Ik zuchtte diep en besloot om weer naar de zaal te gaan totdat iemand mijn naam riep. Ik draaide me om en ik kon mijn ogen niet geloven. Ik zag Anouar bukkend met 1 knie op de grond. Hij glimlachte lief naar me. Ik keek hem verbaast aan. Is dit nu wat ik denk dat het is?...