SAKLI KALAN

alev alev + lunapark

Çiftliğe geldiğimizde aslı ve ipek hemen geliyoruz deyip uzaklaştılar. Emreyle bende arabanın bagajından çizmelerimizi çıkarıp giydik. Atlara bakalım hadi dedim ağıla gittik. Kasırga huysuzdu yine nesi var dedim. Bir sorunu yok aslında beyim dedi seyis. Yanağına ve cenesine dokunup sevdim biraz sakinleşmişti bile. Hazırlayın dedim ve dışarı çıkıp alana yürüdük kızlarda gelmisti. Aslı çizmelerle çok çekici görünüyordu, yanlarına ilerlediğimizde atlarıda getiriyorlardı.

aslıya bakıp gülümsedim tedirginlik hatta korku akıyordu yüzünden ama korkarkende tatlıydı hatun :) hazır mısın korkunu yenmeye dedim. Yalandan Tebessüm ederek yani, sanırım... evet dedi. Anladım değilsin ama yapacak birşey yok bineceksin dedim. Şaşkındı yüzü, komikti bu hali. Kasırgaya dokundu, sevdi hazırım ya tamam binecegim dedi birden. Bu sefer şaşıran bendim.

Elimi uzattım, hadi öyleyse dedim. Cekinerek baktı önce elime birde ata. Elimi tuttu ayagını demire yerleştirdi. Dikkat et! Düşme dedim. Merak etme dedi ve bir elini omzuma bir elini ata koyup yukarı itti kendini. Ve bravo be düşmedi :) ne adamlar var binmeyi beceremeyen. Bilseki birde, en deli ata bindigini. Öldürebilir beni. Oysa ben ona, buradaki en sakin at demistim.

A: Nihat korkuyorum,
Şeyy sende benimle binsen bu seferlik yani.

N: Korkacak bir sey yok bir kaç tur atacaksın hem benim elimde kasırga güven bana dedim.

A: nihat lütfen rica ediyorum, ya da neyse tamam inmek istiyorum ben yapamayacağım.

N: tamam in, önce ben bineyim sonra sen.

A: ayrı ayrı mı?

N: birlikte dedim.

A: peki dedim dudaklarımı ıssırarak sevincimi saklamaya çalışıyordum. İndim önce nihat bindi elini uzattı bende bindim... Sarıl yoksa tarih tekerrür edebilir dedi.
Anlamadım ? dedim.

N: sarıl aslı yoksa düşebilirsin diyorum dedim gülümseyerek.

A: nihat sacmalama korktugumu biliyorsun demeye kalmadı, yapıştım çocugun sırtina kollarımla sımsıkı sardım belini.
Yaa nihat yavaş napıyosun, ya napıyosun!

N: sakinnn, zaten yavaş gidiyoruz dedim. Gercekten yavaştık tamam belki bana göre yavaş orta hız diyelim ama hızlı değildik. Aslı öylesine sıkı sarılmıştı ki bana, kalp atışlarını hissedebiliyordum hatta nefes alışverişlerinide...
Benim kalbimde çarpıyor ama koyamıyorum adını, ne hissettiğimi bilmiyorum aslı ya karşı.

A: yavaşça sımsıkı yumdugum gözlerimi açtım, aslında evet hızlı gitmiyorduk ama yavasta sayılmazdı. Nihata ne kadar sıkı sarıldıgımı ve fazla yakın olduğmuzu farkettim. Korku bedenimi terkederken yerini biraz utanç birazda heyecan almıştı. Kahretsin heyecan ne zaman bırakıyordu ki beni helede nihatın yanındayken... Ellerimi yavaşça gevsettim, nihatın sırtına yapıştırdığım kafamı ve gövdemide ayırdım.

Aslı gevsetmisti kollarını, sanırım korkusu azalmıştı. iyi misin? dedim. İyiyim dedi. Emre ve ipek bizi görünce ipeğin ağzından kocaman bi ohaa! Çıktı. Emre de göz kırpıp güldü ve hayırdır dedi. Tepki vermedim. Aslının inmesine yardım et emre dedim emre inip aslıya yardım etti, indi aslı, bende indim ve farkettim ki aslı hanım elma yanak değil! ama benim elimi tutup inerken domates oluyordu bu kız :) demek ki bana özelmiş.

Nihat ben, tesekkür ederim dedi. Niçin dedim. Benimle at bindiğin ve korkumu yenmemi sağladığın için dedi aslı.
Rica ederim dedim.

İpek aslıyı sıkıştırmakla meşgulken, bende emrenin kolunu sıkarak gel bakalım sen buraya ayarsız kardesim.
Ulan sen ne yapmaya çalışıyorsun mal herif kızın yanında susuyorum, susuyorum... Yok hayırdır demeler yok göz kırpmalar. Ulan aslıyla aramı yapmak için ipekle kırk takla attığınızın farkında değilmiyim sanıyorsunuz.