Chapter 10: It's between their friendship or her

381 9 0
                                        

PORCELAIN SKIN with dark long hair, big brown eyes, voluptuous body, sexy and seductive smile, a face that could launch a thousand ships… okay maybe Cybil was a bit exaggerated at that but her point was, the girl’s beautiful. She’s so refined, composed and dignified young lady. Definitely came from the same circle as Brent, she concluded. ‘WOW!’ she said while pushing her glasses up. ‘She’s beautiful.’ she said a loud. Clarisse’s beauty still mesmerized her. Who could blame Cybil? It’s not everyday she could see a lady like her.

Well, may nakita ni siyang babeng katulad nito, eigth years ago and she was the only lady na kinainggitan niya at umabot pa sa point na she wished she was the girl. It was Lia, Dave’s real girlfriend.

‘Of course! I wouldn’t like her if she’s not.’ BJ said proudly. ‘Hindi ako basta- basta magkakagusto sa isang babae. I have certain standards, you know.’

Cybil snorted and rolled her eyes. Well that’s pretty unusual for a womanizer like you. You could fall for every girl wearing skirts! She thought silently. Kahit poste na nilagyan ng saya papatulan mo. She continued studying Clarisse who was casually walking toward the restaurant. Clarisse was carrying a lot of paper bags, but she still managed to maintain her poise. Shopping with her heart out, a typical thing for a girl in here status, napapangiting komento niya sa sarili. Naalaala tuloy niya ang isa kaibigan na tulad din nito.

Dumating na ang inorder niyang salad and instantly her stomach rumbled. Well, Clarisse is beautiful and Brent has good taste in choosing HIS woman, so be it! She didn’t damn care anymore and besides sawa na rin siyang pagmasdan ang dalaga. All she wanted was to eat the little fest in front of her. She reached for her fork pero agad naman pinalo ni BJ ang kanyang kamay. ‘Cholera!’ she said holding her hand. ‘What’s wrong with you?! I just want to eat. Wala pa nga akong breakfast kanina at gutom na gutom na ako,’ nakangusong saad niya.

‘Try to fix your hair, just this once…’ tinaasan lang niya ito ng kilay. ‘Please? And put some make up.’

Wala sa sariling napatingin siya sa salamin na nasa unahan lang niya. Doon kitang- kita niya ang kanyang repleksyon. Malayong malayo sa Cybil na kilala ng kanyang pamilya. She was slouching infront of the table, magulong nakapony tail ang buhok niya that was begging her to comb, she was still wearing her wire rimmed na salamin na halos takpan ang buong mukha niya that also made her looked older than her age and it perfectly concealed her eyes, at ang outfit naman niya, isang maluwang at outdated na T- shirt na tinernohan ng kumukupas at ill- fitted na pantalon at maduming sneakers. Idagdag pa ang nangingintab niyang mukha at iyon na ang pamatay niya look. Ningitian niya ang sariling repleksyon. By looking at her right now, no one can tell who she really was.

Kahit ang pangit ko, okay na sa akin ito. Basta don’t try to change me Brent, saad niya sa sarili habang matamang tinitigan ang pagkain sa harapan. Takam na takam na talaga siya sa Greek Salad na inorder niya pero sa malas naman niya mukhang wala pang balak si BJ na pakainin siya. She took her fork again, this time BJ hadn’t noticed her, and then instantly she dig in. She chewed the big slices of cucumber slowly and appreciatively, she even closed her eyes. Ang sarap talaga!

‘Maski pangmulbos lang.’ Hindi siya kumibo. Hindi naman siguro kailangan niyang ulitin dito na hindi siya nakakaintindi ng bisaya. Mukha naman nakuha nito agad.. ‘Sabi ko magpowder ka nga…’

‘I don’t have a powder,’ she said, still chewing her food.

‘Seriously?’ he said with a sigh. ‘Ayosin mo nalang ang buhok mo.’

Nagkibit balikat lang siya. She really hated being told around at kapag nangyari man iyon she’s as stubborn as a rock at gagawin ang unang bagay na naiisip. Kaya naman ipinagpatuloy niya ang pagkain na para bang walang narinig na utos galing sa binata. Susubo na ulit sana siya ng forkfull of red onions pero na bitin ang tinidor sa ere at pati na rin ang with feelings niyang pag- nganga nang mapansin niyang masama na ang tingin sa kanya ng kasama. She first closed her mouth and placed the fork properly at the edge of her plate then asked innocently, ‘What?’

My ManTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon