Gözümü açtığımda beyaz,boş ve kameralarla izlendiğim bir odadaydım.Kolumda değisik rakamlar,başım allak-bullak bir şekilde etrafa bakıyordum.Birden ayak sesleri odada yankılanmaya başladı.
"Uyanık mısın?"dedi tanımlayamadığım bir ses.
Tam ayırt e...
Bir kapının arkasında Kaan,diğerinde ise bilinmezlik vardı.Peki ben ne yapmalıydım,ya yanlış kapıyı açıp pişman olursam. Her zaman ki gibi ileriyi düşünmeye başlamıştım. Buna bir son vermeliydim. Ne yazık ki alışkanlıkları düzeltmek zaman alıyordu. Bu düşüncelerime yenileride eklendi. Ya bunlar bir rüyanın parçasıysa. Ben yine kabus görüyorsam?! Yine saçma bir kabusun içindeysem ve çıkışım bu iki kapıdan biriyse. Bu düşüncelerim esnasında yer sallanmaya başlamıştı. Deprem? Sanmıyorum. Bu benim bir kabusun içinde olduğumun kanıtıydı. Zaten bunca şey bana başından beri saçma geliyordu. Beni korkutan şey ise nasıl burdan çıkacağımdı. Kabuslarım sanki bana birşey anlatmaya çalışıyordu ve ben ne anlatmak istediklerini anlayana kadarda burda mahsurdum amaçsızca sağ kapıyı seçtim, yavaşca kapı kolunu aşağı bastırarak içeri doğru ittim. Neredeyse boş bir oda,kitaplarla dolu raflardan başka birde tekli bir koltuk ve etrafında ki kitapların haricinde hiç birşey yoktu. Kapıyı kapatıp diğer kapıyı açmak için arkamı döndüğümde çok geçti. Kapı yok olmuştu. Yerini sarı ve pürüzsüz bir duvara bırakmıştı. O odaya girmekten başka şansım yoktu,rüyam beni yönetiyor yapmamı istediği şeyi gösteriyordu. Tekrar kapıyı açtım,başka ne yapabilirdim ki! İçeriye doğru ilk adımlarımı attım,atar atmaz kapı arkamdan kapandı ve ardından kayboldu. Süper,istesemde çıkamıycam burdan. Başka seçeneğim yoktu odanın ortasında duran tekli koltuğa yöneldim.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Nerdeyse yarısına gelinmiş açık bir kitap bırakılmıştı. Okumak ve okumamak arsında kalmıştım. İçimden okumak istiyordum,ama okuduktan sonra pişman olacakmışım gibi bir his vardı. Kitabı elime alarak tekli koltukta yerimi aldım. Sayfanın başında ki kelimeyi sesli bir şekilde okumaya başladım. " Bu satırları okumak bile başlı başına bir cesaret isterdi. Emily bunu biliyordu ve her sayfasını büyük bir heycan ve korkuyla okuyordu. Bu cümleden sonra onu ne bekliyordu...."
Okuduğum satırlar anında kayboldu ve yerine yenileri yazılmaya başladı.
"İçindeki karanlıkla bir savaştasın,kontrol etmesi güç isteyen bir karanlık nedeni ise geçmeşinde saklı,hatırlamadığın veya sahte anılara sahip olduğun günlere geri dön ve gerçek kimliğini bul."
