When Ms. Sungit Meets Mr. Mayabang

Chapter 12

"Baba na"
Pagtataboy sa akin ni Max

Nandito kami sa loob ng kotse niya na nakapark sa harap ng bahay namin

Umuwi na kasi kami galing Tagaytay

"Bingi ka ba? Baba na sabi"
He said coldly without looking at me

After ng yakapan last night, naging cold na siya sa akin
Hindi na niya ako inasar at hindi na rin siya namamansin

Bumuntong hininga muna siya bago humarap sa akin

"Bababa ka ba o tutulak pa kita?"

"Oo na po. Bababa na"
Bumaba agad ako pagtapos kong sabihin yun

Pagbaba na pagbaba ko, umalis na agad siya. Hindi manlang nag-goodbye

-------
*bzzzt* *bzzzt*
I felt my phone vibrate on my stomach

It's already 2 o'clock in the morning. Sino naman kaya ang nakaisip na tumawag sa ganitong oras?

"Hello? *hikab*"

"Kamusta Samantha?"

Napabangon ako ng marinig ko ang boses na yun

Is this really him?

"Hello Sam, still there?"

"N-nathaniel?!"
Gulat na gulat kong sabi

Hindi talaga ako makapaniwala
Siya ba talaga ito?

"Haha. I can't imagine your face right now. Well, yeah. It's me"

"God. Anyare sa'yo? Saan ka ba nagpupunta? Mabuti't ok ka. Ba't ngayon ka la--"

"Woah. Easy. Masyado mo naman ata akong namiss"

"Hoy Nathaniel! Hindi kita namiss no. Nag aalala lang ako. Bigla ka ba namang nawala at after a year bigla ka nalang tatawag at sa ganitong oras pa"

"I miss you too. Sige I'll hang up na. See ya soon"

"Sanda---*toot* *toot*"
Tsk tsk. He's still the same. The same Nathaniel that I loved.

Napangiti nalang ako bigla ng naalala ang huli niyang sinabi see ya soon....

----------
"GOOD MORNING WORLD"
Masigla kong sabi pagising na pagising ko

"*hikab* saya natin ngayon ah..."

"Good morning gwapo kong insan"
Bati ko sa kanya

He come closer to me and check my temperature

I laugh
"Don't worry I'm completely fine"

"Anyare? Ba't ang lapad ng ngiti mo at tinawag mo akong gwapo?"
Kunot noo niyang tanong

Nginitian ko lang siya bilang tugon at dumiretso sa kusina

"Good morning manang. Tulungan ko na po kayo"
Bati ko sa katulong namin na kasalukuyang naghahanda ng breakfast

After preparing breakfast, kumain na kami, naghanda, at umalis na papuntang school

I can't help it but to smile
We'll who won't be if someone that is so important to you will come back after leaving without goodbye?
Oo, nakakatampo, nakakainis. Hindi na nga nagpaalam, hindi pa nagparamdam  for almost a year. But I know he has his reason and maybe that's why hindi ko magawang magalit sa kanya. Inis lang siguro