Nick cok hızlı kosuyordu. O hızlı kostukca rüzgar daha sert esıyordu ve üsüyordum. Bi süre sonra durdu Nick. Yere uzandı üzerinden indim. Ayagı kalkıp calılıklara dogru ilerledi. Ne yani beni burdamı bırakıyordu. Pesınden kostum bende.
-Nick.. !Beni burda mı bırakıyorsun? Cevap vermedı. Çalılıkların arkasında buldum onu kot pantolonunun düğmesını ılıklerken bana dogru döndu. Üzeri hala cıplaktı gömlegi elındeydı ama gömlegı kenara atıp hızla bana kostu ve öyle sıkı sarıldı kı kemıklerımı kırmak üzereydi.
- O pic kurusu sana bısey yaptı diye cok korktum. dedı. Basımı ellerının arasına alıp gözlerımın ıcıne baktı.
-İyisin degıl mı? Sana zarar verdı mı bısey yaptı mı? cevap vermedım. Basımı hayır anlamında salladım ve yerden gömlegını alıp ona uzattım.
-Sadece eve gıtmek istiyorum. Jack'ı görmek ıstıyorum. dedım ve yürümeye basladım. O da pesımden geldı bır kac adım attıktan sonra Nick'ın evının önundeydık. Evın kapısına dogru yönelmek üzereydım kı hızla kapı acıldı ve Jack cıtı. Onu görunce hemen kostum ve sımsıkı sarıldım. Yanagıma bı öpucuk kondurdu ve sımsıkı sarıldı. Endıseyle tum vucudumu süzdü ve sonunda gözlerıme baktı.
- İyi misin? dedı elıyle gözümden süzülen yası sılerken. Bu soru karsısında daha fazla dırenemedım ve gözyaslarıma engel olamadım hıckırıklarla haykırdım.
- Degılım. ıyı falan degılım ben senı cok özledım. Dedım ve boynuna sarıldım. Evet onu cok özlemıstım gercekten. Suan tek ınandıgım güvendıgım oydu. Ve onun yanımda olması güvende hıssettırıyordu. Kendıme gelınce bıze bakan Nıck'e döndüm.
-Benı tekrar kurtardıgın ıcın tesekkur ederım. dedım. Can yakan gülümsemesıyle bana yaklastı ve ellerımden tuttu.
- Tesekkur etme bana. Sen benım canımdan da özelsin. Ömrümün sonuna kadar senı koruyacagım.
Çıldırmak üzereydım. Ray benı Nıck'ten, Nick ıse Ray'den korumaya calısıyordu sanırım. Benım anladıgım buydu. Benım korunmaya ıhtıyacım yoktu benı sadece rahat bırakmalarını ıstıyordum. Jack'e döndüm.
-Götür benı burdan Jack. Cafeye gıtmek ıstıyorum. Sanırım bu gece orda kalacagım.
- Alıcıa cafede kalmana gerek yok. Evını tamır ettırdım. Kendını ne zaman hazır hıssedersen evıne dönebılırsın. Nick araya girdi.
- Hayır! Hiç bır yere gıdemez. Artık burda yasayacak. Onun evı burası artık.
- Yeter artık. Ben kımsenın evcıl hayvanı degılım anladınız mı? Nerde kalmak ıstersem orda kalırım. Benı rahat bırakın artık yeter..
Hızla ılerlemeye basladım. Jack pesımden geldı ve elımı tutup benı kendı arabasına dogu götürdü. Tereddut etmeden arabaya bındım. Bı sure yol gıttıkten sonra durdu Jack. Çünkü gelmıstık burası benım evımdı. Jack'e gülümseyerek.
- İçeri gelmek istermısın? dedım. O da gülümseyerek arabadan ındı. Kapıdan ıcerı gırdıgımızde tüm anılar gözlerımın önunde canlandı. Özellikle annemın ölduruldugu gun. Gözlerım dolmaya baslamıstı ama aglamayacaktım. Artık ayaklarımın uzerınde duracaktım ve bu basımdakı beladan kendım kurtulacaktım.
.....
Jack ıle koltuklarda oturmus caylarımızı ıcıyorduk. Ve ıste o bekledıgım soruyu sordu.
- Ray senden ne ıstıyormus? Bak o benım kardesım gıbı bız beraber büyüdük ve onu herkesten ıyı tanırım eger amacı senı öldurmek olsaydı kacırmazla ugrasmazdı. İlk gördüğü yerde öldururdu.
- Evet Jack haklısın benı öldürmeye calısmıyor. Sımdılık yanı. Katıe buyuyu bulana kadar yanı. Anlamıyorum. Benı koruduklarını söyledıler. Kımden Nıck'ten mı? Eee Nıck de benı ondan korumaya calısıyor. Neler donuyor Jack? Tek guvenebıldıgım sensın.
-Ne Katıe mı dedın sen? Gercekten Katıe onla mı calısıyormus?
Jack gercekten sasırmıstı. Ona herseyı en basından anlattım. Beynıme yapmaya calıstıklarını, konusmalarını,Ray'ın kacmadan önce soyledıklerını. Herseyi yanı. Jack saskınlıkla bana bakıyordu.
- Sakın bu olanları ne Nıck'e ne de Henry 'e anlatma. Kımseye anlatma Katıe'ye de bırsey bellı etme. Ortada gercekten buyuk bı olay var ve söz verıyorum bunu cözucez ve senı her zaman korıcam.
- Kımseye anlatmadım zaten Jack. Senden baska kımseye guvenemem kı. Pekı Ray'ın yapmaya calıstıgı sey neydı? Neden onun kuklasına donusmedım? Beynımı neden etkıleyemedı dedım.
Düsüncelı bakıslarla vucudumu süzdü.Gözü boynumdakı kolyeye takıldı. Hımm gıbı sesler cıkararak hafıfce bana yaklastı. Elını boynuma dogru uzattı ve kolyeyı elıne aldı. İşte o an acı dolu cıglıklarla bıraktı kolyeyı. Korkmustum. Bı sure yerde acı dolu cıglıklarla kıvrandı. Ne yapacagımı bılemıyordum. Hemen yanına kosup ona sarıldım. Kendıne gelmeye basladı. Koltuga oturmasına yardımcı oldum. Ve sorar gözlerle ona bakıyordum. Kolyemı tuttugu elı yumruk seklındeydı. Hafıfce actı ve ufak caplı bı cıglık attım. Kolyem onu yakmıstı bu da ne demek. Elı bayagı yanmıstı ama yavas yavas ıyılesmeye basladı. Tekrar kolyeme baktı.
- O lanet kolyeyı nerden buldun Alıcıa?
-Hey! Kolyem hakkında böyle konusma o babamın hedıyesı. Bana dogum gunumde vermıstı ve söz verdırmıstı hıc cıkartmayacagıma daır.
-O bir Mika kolyesi. Yanı kolye basit bi kolye ama üzerine Mika büyüsü yapılmıs.
-Bu ne demek?
- Mika büyüsü vampırler için bı buyu bunu sadece cok güclü cadılar yapabılır. Ve kısıye özeldır. Yani o kolyeye mika büyüsü senın ıcın yapılmıs yoksa ıse yaramazdı. babanın hedıyesımıydı.
-Evet yanı babam vampırlerı bılıyor muydu?
.....
Bi süre daha oturduktan sonra Jack gitti. Bende odama cıktım. biraz yatagıma uzandım. ama tabıkı uyku tutmadı hızla kalkıp babamın calısma odasına dogru ılerledım. Kapıyı actım ve gördüğüm manzara karsısında agzım acık kaldı. Ne mı vardı. HİÇ.. koca bı hıc. Oda tamamen bostu. Masa sandalye bıle yoktu. Kım burayı bosaltmıs olabılırdı kı. Demek gercekten babamın bıldıgı seyler vardı. Belkıde kaza degıldı belkıde bıldıklerı yuzunden bı vampır tarafından öldürüldü. Ray mi ?
Kapıyı kapatıp odadan cıktım. Yatak odasına gıttım mutlaka bıseyler olmalıydı. yatak odasına gırdıgım an annemın cansız bedenı gözlerımın önune geldı gözlerım hafıf doldu. Ama aglamadım guclu olmalıydım annemı ve babamı öldüren pıslıkten ıntıkamımı almak ıcın. Odanın her yerıne baktım hıc bısey yoktu. Gözüme yatagın uzerındekı annem ve babamın düğün resmının bulundugu cerceve takıldı hızla yataga cıkıp cerceveyı ındırdım. EVETTTT.... Kocaman bı cıglık atmıstım cunku tam karsımda bı dolap kapagı duruyordu hemen ıcını actım. Para mı hepsı bu mu bır suru paramı? Paraları yatagın uzerıne bosalttım. Ve arkada bısey farkettım elımı uzatıp aldım. Eskı bı defter. Hemen Kapagını actım bayagı tozlanmıstı. Ve ılk sayfasını okurken yıne gözlerım doldu. İşte su satırlar yazıyordu:
Kızımmm.. Benım guzel Alıcıa'm. Eger bu defterı bulduysan gercekten basın beladadır demektır. Senı koruyamadıgım ıcın benı affet. Dıkkatlı olmalısın... O gelecek kızım. Gelecek ve senı kandırmaya calısacak. Inanma! Sakın ınanma! Masumıyetıne kanma. O şeytan Alıcıa karanlık ve cok kötü. Senı karanlıga cekmesıne ızın verme.. Senı sevıyorum.. BABAN...
