ညခ်မ္းအခ်ိန္မို႔ ပတ္၀န္းက်င္က မီးေရာင္စံုျဖင့္လင္းလက္ကာ ေအးခ်မ္းလွသည္
ေဆးရံုအျပင္ဘက္လူ႐ွင္းတဲ့ေနရာသို႔ ေရာက္ေတာ့~
သူဆြဲေခၚရာေနာက္ကို ဘာမွပင္မေျပာႏိုင္ပဲ ပါလာခဲ့တာ စကားတစ္ခြန္းမွ်ပင္မေမးႏိုင္
ဆြဲထားတဲ့လက္ကို အသာလႊတ္ေပးၿပီး Oh Sehunက သူေ႐ွ႕တည့္တည့္တြင္ ရပ္လိုက္သည္
ညဘက္ၾကယ္ေရာင္လေရာင္ေအာက္မွာေပမယ့္ Oh Sehunဟူေသာ သူ႔မ်က္ႏွာမွာေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီးေရာင္၀င္း၀င္းတို႔က ထင္ဟပ္ေနသည္
သူ႔ကို မ်က္လံုးေလးအျပဴးသားနဲ႔ ေငးစိုက္ၾကည့္ေနေသာ Luhanကို Oh Sehunသေဘာက်စြာၾကည့္မိရင္း ေမးလိုက္သည္
"မင္း ေနေကာင္းတယ္မို႔လား...ေထာင္ကလြတ္သြားၿပီး ဘယ္လိုေနမလဲဆိုတာ ငါ သိခ်င္ေနခဲ့တာ အခုျမင္ရတဲ့ပံုအရေတာ့ အဆင္ေျပတဲ့ပံုပဲ"
"ဘယ္လိုလုပ္....ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ခင္ဗ်ားကိုေတြ႔ေနရတာလဲ ခင္ဗ်ား ကြၽန္ေတာ့ကို ထပ္ေခၚလိုက္တာလား
မဟုတ္ပါဘူး မဟုတ္ႏိုင္ပါဘူး ဒါက ကြၽန္ေတာ္အလုပ္လုပ္တဲ့ေဆးရံုပါ Jongdaeလည္း ဒီမွာ႐ွိေနတာပဲ"
တတြတ္တြတ္နဲ႔ေရရြတ္ေနတဲ့ Luhanကို ၾကည့္ၿပီး ျပံဳးရင္း
"ငါ လာခဲ့တာ...ငါဒီကိုထြက္လာတာ
Xiao Luhanရဲ႕ကမၻာကို"
"ဘယ္...ဘယ္လိုလုပ္ၿပီးေတာ့လဲ"
"ရပ္တန္႔သြားတယ္ ငါေနတဲ့ကမၻာတစ္ခုလံုး"
သူေျပာလိုက္တဲ့စကားေၾကာင့္ Luhan ထိတ္လန္႕႔သြားမိသည္
"ဘာေျပာလိုက္တယ္...."
"ရပ္တန္႔သြားတယ္ ရပ္တန္႔သြားတာ ငါကလြဲလို႔ က်န္တဲ့အရာေတြအကုန္
အဲ့တာေၾကာင့္ ငါထြက္လာလို႔ရတာ အကုန္လံုးကိုထားခဲ့ၿပီး ဘာလို႔ငါတစ္ေယာက္ထဲပဲ ဒီလိုက်န္ေနခဲ့တာလဲမသိေပမယ့္မင္းေျပာသလိုအဓိကဇာတ္ေကာင္မို႔လို႔ထင္တယ္
အဓိကဇာတ္ေကာင္ရဲ႕အထူးအခြင့္အေရးေလ"
YOU ARE READING
W(Two World)
FanfictionWW Who...Why သီးျခားျဖစ္ေနတဲ့ကမၻာႏွစ္ခု Season - 1 (Just a webtoon...)
