Chapter 23- Question Mark?
Alexandrea’s POV
Lumabas ako ng bahay ng nakangiti, Ansarap palang gumising na alam mong nabawasan ng malaking tinik yung mga problema mo no.
Dumiretso ko ng School namin at pumasok sa klase ko ng hindi parin nababawasan ang sayang nararamdaman ko.
‘’Okay Class , Half day lang tayo ngayon dahil napag-usapan ng mga teachers and ng principal natin na maganda tong month na to para mag field trip’’- Pagbabalita ni Sir Mike na teacher namin sa Math
‘’Whooooo’’
‘’Kelan Sir?’’
‘’Exciting!’’
‘’Tara na, Ngayon na!’’
^^ Sigawan ng mga classmate ko na halatang natuwa sa ibinalita samin ni Sir Mike
‘’Opss, Tahimik muna class pakinggan muna ninyo yung mga information para mapaghandaan niyo, 2 days from now ang date na napag-usapan namin, Mag-stay tayo dun for 2 days din kaya paghandaan niyo okay?’’- Pagpapaliwanag samin ng teacher namin
‘’Yes sir!’’- Sabay- sabay naming sagot .
Teka? 2 days from now? So it means sa 16? Teka ayun yung 3rd monthsarry namin ni Kiel ah? Nice date <3
‘’Sige , Dismissed’’- Nagsilabasan na kaming lahat pero dideretso sana ako ng banyo para magCR ng harangin ako ni Sophia? :O
‘’You’’- Bungad sakin ni Sophia
‘’Bakit?’’- Tiningnan niya ko na parang may inis sa mukha niya kaya nagtaka ko
*smirk* ‘’Hindi mo talaga alam?’’- Tanong niya sakin pero hindi ko talaga siya maintindihan
‘’Ang alin?’’- Tiningnan niya ko mula ulo hanggang paa at muling ibinalik yung tingin sakin
‘’Alam mo? Ang kapal mo din eh no hindi mo ba alam na hindi sumama si Luhan sa Reunion namin? Alam mo kung ano yung dahilan syempre HINDI! Kasi wala kang alam pero ako meron..’’- Tumulo yung mga luha ni Sophia pero nakatingin pa rin siya ng seryoso sakin
‘’Sophia..’’- Nilapitan ko siya pero nilayuan niya ko
‘’Wala kang alam pero ako meron alam kong dahil sayo kaya hindi siya sumama, Pinili niyang hindi sumama samin dahil sayo, Niloko niya yung parents niya dahil sayo, Hindi na niya ko pinapakinggan dahil sayo..’’- Tumigil na naman siya pero hindi yung mga luha niya
‘’Hindi kita maintindihan’’- Pero hindi niya ko pinansin at pinagpatuloy parin ang sinasabi niya
‘’Lagi nalang dahil sayo pwede bang dahil naman sakin?, Oo dati laging sakin yung atensyon nila pero nung dumating ka? Hindi na nila napapansin na nasasaktan na nila ko, Sawang sawa na kong itago kung sino ba talaga ko’’
‘’Ano kaba niya, Tska hindi kita maintindihan’’- Pinunasan niya yung luha niya at tumingin sa mga mata ko
‘’Hindi mo ba talaga ko kilala?, Sa tinagal-tagal niyong magkakakilala hindi pa nila ko napapakilala?’’
‘’Pinakilala ka nila sakin, Sabi nila kaibigan ka daw nila’’- Huminga siya ng malalim at halatang pinilit niyang hindi na ulit umiyak
‘’Ganun din yung pagkakakilala sakin ni Luhan?’’- Nilapitan ko siya at nginitian
‘’Promise pinilit ko si Luhan na sabihin yung totoo at nagsabi naman daw siya ng totoo na hindi ka niya girlfriend’’
‘’Hindi mo talaga ko kilala ’’- Kinabahan ako sa sinabi niya na parang na simento ako sa kinatatayuan ko
