Divergent 2.0

Bekentenissen en bitches

Maarten en ik eten snel ons eten op en verdwijnen dan richting de lege trainingszalen. Eenmaal gesetteld, begin ik alles te vertellen wat Andromeda me verkondigd heeft. Terwijl ik vertel, kijkt Maarten me aan met open mond en als ik gedaan heb, vraagt hij: “Hoe weet zij dat allemaal?”. Ik zeg: “Andromeda behoort, net als ons, ook tot de Kolonie”

“Waarom hebben onze ouders ons daar nooit over verteld?”

“Geen idee, waarschijnlijk om ons te beschermen. Maar daarom moet ik nog enkele dagen op de eerste plaats blijven staan. Aan het einde van deze week, zal de winnaar bekend gemaakt worden en ook diegenen die afvallen… Jij moet proberen je vader te bereiken en ik zorg daarmee dat mijn mama ons kan bezoeken, ook al ben ik erg teleurgesteld in haar! Ze heeft de helft van onze familie geheimgehouden, dit kan ik niet zomaar vergeten en vergeven!”, roep ik luid, zodat het galmt in de trainingszaal.

“Oké Maybelle, even kalm. Dit is een schok voor ons, maar we moeten kalm blijven en ons nog superhard inzetten om onze inwijding af te maken. Het is nog maar één trainingsdag, dus blijven gaan, oké?”.

Ik fluister: “Oké…”.

“Geef me een knuffel…zus!”, zegt hij en hij knipoogt. Ik loop dichter naar hem toe en knuffel hem. Het voelt zo vertrouwd, alsof we ons hele leven al weten dat we mekaars zus en broer zijn. Ik laat me los uit zijn omhelzing we lopen terug naar de slaapzaal.

Iedereen zit er al; ze praten, oefenen gevechtstechnieken, lezen… Maarten en ik lopen naar onze bedden en gaan er languit in liggen. Dan hoor ik de schelle stem van Jill, net te luid, maar wel zo luid dat we het kunnen horen: “Ik heb gehoord dat Maybelle en Jack in de late namiddag ‘stoute’ dingen hebben wezen doen en dan nu eventjes wegglippen met Maarten… Die sloerie eet van twee walletjes!”. Ze lacht met een erg gemene en luide lach en kijkt honend naar mij. De trut!

Ik sta op en loop in haar richting. Ik hoor Maarten nog iets sissen als “Doe het niet!”, maar ik laat me niet doen. Als ik bij haar ben, zet ik me met mijn borst tegen haar en kijk ik haar aan, oog in oog. Wat denkt die trut wel niet?!

“Ben je weer roddels over me aan het verspreiden, Jill?”, zeg ik spottend.

Ze kijkt me fars aan en zegt dan: “Nee, nee geen roddels, dit is echt gebeurd toch?! Beken het maar! Ik heb uit een goede bron vernomen dat jij hebt wezen vrijen met ‘meneertje Woedeaanvallen’. En dan nog Maarten aan het lijntje houden; jij weet niet wat voor een grote…slet jij bent, Maybelle!”. De woede flitst in mijn ogen en ik wil niets liever dan haar meppen in haar hoerig gezicht, maar ik ga me niet verlagen tot haar niveau.

Daarom zeg ik: “Ach, als jij niet zo stom was, was jij nog steeds samen met Maarten… Maar ja, jij was zo lomp om hem ervan te beschuldigen dat hij jouw bedroog. Dus heb ik hem liefjes opgevangen, in jouw plaats.” Ik zie dat ze vol woede naar me kijkt. “En dan nog iets, wie is eigenlijk de grootste slet dan, als jij opeens naar Tristan rent en hem he-le-maal inpakt…”. Iedereen kijkt met grote ogen naar mij; ik heb die bitch lekker op haar plaats gezet. Ik had haar beter laten gebeten worden door de ‘Bijters’.

Ik loop terug naar mijn bed en zeg nog snel: “Ooh ja, even ter zijde. Jack en ik, dat is inderdaad iets. Enne… hij is goed in bed hoor! In vergelijking met Tristan…” O-oh, nu knapt er iets bij haar. Natuurlijk heb ik niets met Tristan gedaan – ieuw – toch moest ik iets zeggen wat haar uit haar tent zou lokken.

Net als ik zie dat ze me wil komen aanvallen, komen Byron en Jace binnen. “En nu slapen allemaal! Stelletje lawaaimakers! Morgen is de laatste trainingsdag en jullie laatste kans om punten te verdienen en deze inwijding succesvol af te ronden. Slaapwel en tot morgen!”.

Ik ga liggen en val in slaap met een zelfgenoegen glimlach. 

-----------------------------------------------------------

Jill is echt een stom wijf! Hahaha en dan te bedenken dat ze eerst zo aardig was, ik vraag me af wat er met haar aan de hand is. Sowieso Tristan :-P wat vonden jullie van dit hoofdstuk? REAGEER aub :-)

Kus Ofie_x