Divergent 2.0

Terug naar 'De Kloof'

Ik word wakker door een druppel water die op mijn voorhoofd valt. Waar ben ik? Hoelang heb ik wezen slapen? Ik wil mijn handen bewegen maar iets houdt ze tegen: ik ben geboeid! Kreunend sta ik op en kijk ik rond. Oh ja, ik ben in ‘De Kloof’… Jezus, het is hier verschrikkelijk koud en water lekt hier langs alle kanten.

Opeens hoor ik dat er gerommeld wordt aan mijn celdeur; ze gaat open met een zwaai en daar zie ik Jace staan. Ik wil naar hem toelopen en hem omhelzen, maar dan zie ik dat er enkele bewakers bij zijn. “Sorry Maybelle, je moet nu meekomen om gestraft te worden…”, zegt Jace triestig. Het gaat beginnen…

De bewakers nemen me weer ruw in een houdgreep en sleuren me mee naar een of andere antieke kamer, terwijl Jace – gedwongen of niet? – ons op de voet volgt.

Eenmaal in het midden van de kamer gooien ze me op de grond en maken ze Jace vast aan één van de stoelen die er staan. Even zijn we alleen en Jace zegt: “Sorry dat et zou moest gebeuren, Maybelle. Ik heb je proberen te bevrijden maar ze hebben me betrapt en weten nu ook dat ik Tristan vroeger hebben weten vrijkopen. Ze willen dat nu wreken daar mij te laten kijken naar jouw foltering! Ze weten dat jij belangrijk voor me bent… Het spijt me!”

“Hey, het is niet jouw schuld! Het is allemaal de schuld van Tristan en deze corrupte factie. Jij treft geen schuld…”. Voordat ik ook maar mijn woorden kan afmaken, komen er twee eng uitziende mannen naar binnen. De eerste loopt naar mij toe en geeft me een mep in mijn gezicht, terwijl de andere Jace in zijn maag stompt. “Jullie gaan luisteren, zwijgen en jullie straf ondergaan!”, zegt de eerste. Jullie zullen denken dat Onverschrokkenen tegen deze pijniging kunnen, think again! Het is de ergste pijn die je je maar kunt voorstellen, hierbij vergeleken mag Tristan me duizend keer met mijn hoofd tegen een boksbal duwen!

Terwijl de meppenstroom maar blijft komen, zie ik nog net in mijn ooghoek Jace zitten. Hij blijft jammeren en smeken dat ze ons moeten laten gaan, maar de brede mannen luisteren niet. Telkens als Jace tegenstribbelt, krijgt hij een mep en ik een dubbele stamp in mijn maag. Het spijtige aan Jace is dat hij zich natuurlijk niet laat doen, waardoor dit fenomeen dus vaak gebeurt.

Ik heb het lang kunnen volhouden, maar de pijn wordt me gewoonweg te veel. Ik voel me wegslippen uit de bewuste wereld, maar wordt er telkens terug ingebracht door de enge man die me wakker probeert te houden. Loser! Ik wil gewoon weg hier! Ik moet denken aan mama, mijn papa die ik zelfs nog niet eens heb gezien, Maarten, jack, Tiffany… Ja, zelfs aan Tristan en Jill!

Uiteindelijk lukt het me toch om mij  bewustzijn te verliezen en niet meer wakker te worden. Het laatste wat ik hoor is Jace die zegt: “Blijf bij me Maybelle, alsjeblieft!”…

--------------------------------------------------------------

Nu weten jullie dus wat er in 'De Kloof' gebeurt!!! :-O zal Maybelle dit overleven? En hoe zal het met Jace aflopen? REAGEER!!!!!

Kus Ofie_x

Ps: Ik wil jullie, lijn allerliefste lezertjes nogmaals bedanken voor de steun en de vele stemmen en reacties!!! Dankjewel!!!!!! <3