Divergent 2.0

Slagen en verwondingen

“Oké, Tristan, Maybelle, kom op de mat staan.”, zegt Byron, “De regels zijn simpel en duidelijk: blijven doorgaan totdat één iemand niet meer in staat is om te vechten. Er wordt dus niet opgegeven! Onverschrokkenen zijn niet laf, ze gaan door tot het bittere einde!”.

Ik zet me op de mat en sta oog in oog met Tristan. Ik kijk diep in zijn ogen; ze zijn een prachtige kleur groen, net als het grasveld van mijn dromen…

Opeens wordt ik wakker geschud door een stomp in mijn maag. Ik val op de mat en kuch hard, terwijl ik met mijn beide handen mijn maag vasthoudt. “Hey Oprecht, wil je nu al stoppen? Maak het me niet zo gemakkelijk!”, roept Tristan spottend naar me. Ik sta recht en zet me in gevechtshouding. Als ik zie dat Tristan uithaalt, duik ik onder hem door en mep hem recht in het midden van zijn rug. Hij valt voorover en ik schop hem in zijn maag. Ik blijf doorgaan totdat hij niet meer beweegt.

Ik zet een stap naar achteren omdat ik denk dat ik heb gewonnen en dat het gevecht voorbij is. Maar niets is minder waar.

Opeens grijpt Tristan mijn voet en haalt me onderuit. Ik val recht op mijn schouder en roep het uit van de pijn. Hij is intussen opgestaan en staat gehurkt naast me. Hij blijft meppen op mijn lichaam en hoofd. De pijn is niet te dragen en ik wil dat het ophoudt, daarom blijf ik roerloos liggen.

Opeens hoor ik Jill roepen: “Tristan stop! Doe haar geen pijn!”. Ik doe mijn ogen open en zie dat Tristan naar Jill toeloopt. Ondanks de pijn, sta ik recht, laat een oergil uit mijn keel ontsnappen en loop met gebalde vuisten richting Tristan en Jill.

Iedereen heeft intussen plaats gemaakt voor het gevecht tussen die twee, maar eenmaal bij Tristan, stamp ik hem in zijn bovenrug. Hij gilt het uit van de pijn en valt neer op de grond. Ik duw Jill aan de kant en vraag: “Alles oké?”. Ze antwoordt: “Ja hoor, maar ik voel”, en ze wijst naar haar linkeroog, “dat dit een blauw oog gaat worden!”.

Dan hoor ik Byrons stem: “De winnaar van deze wedstrijd, Maybelle Moore!”. Iedereen juicht en ik lach, maar als ik me omdraai zie ik het bloeddorstige gezicht van Tristan.

“Nooit zal zij winnen!”. Hij neemt mijn hoofd met al zijn kracht vast en duwt het met enorme snelheid tegen de boksbal aan.

Mijn ogen draaien zich rond in mijn kassen en ik val bewusteloos op de grond. 

-----------------------------------------------------------

Ik geloof dat Maybelle een klantenkaart moet nemen bij de ziekenzaal! :-D maar toch erg voor haar! :-/ En die stomme Tristan (met zijn extreem mooie ogen :o) kon zich weer niet inhouden!

P.S.: Ik ga een weekje op vakantie (Turkije) dus zal het even duren voor ik weer een nieuw stuk post!! Heel veel sorry!!! :( 

Veel plezier! Kus Ofie_x