Stalker (Justin Bieber story)

- O

1 week later

Gaat het? Ik help Olivia uit bed en zet haar in de rolstoel. Ze mag vandaag eindelijk weer naar huis. Ze knikt en ik pak de tas van de stoel en zet die op haar schoot. Ben je er klaar voor? Olivia glimlacht en knikt, helemaal. Ik doe de deur open en rij de rolstoel uit de kamer. Ha Olivia, je gaat weer naar huis? Er komen wat verpleegsters aan die haar een knuffel geven. Gelukkig dat je weer weg mag, ik hoop je hier nooit weer te zien! Dat bedoel ik natuurlijk goed hé. Ik glimlach en krijg ook een knuffel van ze, zorg goed voor haar! Doe ik! Ik duw de rolstoel richting de lift en druk op een knopje. Het duurt even maar eindelijk gaan de deuren open en ik duw de rolstoel de lift in en druk weer op een knopje. Olivia pakt mijn hand omdat ze weet dat ik bang ben. Hoe gaan we dat doen met je spullen? Zeg ik vanuit het niets en Olivia kijkt me met grote ogen aan, ik ga niet terug. Ik regel wel iets zeg ik en knijp in haar hand. De lift deuren gaan open en ik duw de rolstoel naar buiten richting de frisse lucht. Aaah dit heb ik lang niet gevoeld zucht Olivia. Ik glimlach en kijk om me heen, nergens paparazzi. Eindelijk laten ze me een beetje met rust sinds de laatste aanval, dat natuurlijk op de voorpagina van de kranten stond. Maar dat kan me even niks schelen. Ook heb ik al een week of 2 geen vreemde sms'jes ontvangen. Scooter staat voor bij het ziekenhuis te wachten en stapt de auto uit als hij ons ziet. Met een grote glimlach op zijn gezicht komt hij naar ons toe en geeft ons een knuffel. Wat fijn dat je naar huis mag! Samen met mij helpt hij Olivia de auto in te krijgen en brengt de rolstoel weer terug. Ik kijk uit het raam als mijn mobiel trilt. Ik pak hem uit mijn broekzak en met grote ogen lees ik het bericht.

Onbekend; misschien nu iets door? O = Olivia. haha. Pas maar op! Ik zie je - O

Ik kijk naar buiten maar zie niemand die verdacht lijkt, een oude vrouw stuurt zulke dingen niet, toch?