Stalker (Justin Bieber story)

-

Julia ondersteunt me en we zijn opweg naar Olivia. Eindelijk mocht ik naar haar toe na lang zeuren. Ik voel me al stukken beter en Julia zei zelfs dat ik misschien morgen weg mocht. maarja dan zit ik hier nog steeds omdat Olivia er ligt. "Hier ligt ze."

Julia doet de deur open en ik kijk naar binnen. Ze ligt erbij alsof ze dood is. Lijkbleek, doodstil en als de apparaten niet piepten, zou je werkelijkheid ook denken dat ze dood is. Het voelt alsof ik een klap in me gezicht krijg. Ik wist dat het erg zou zijn, maar niet zo erg. Haar hele gezicht zit onder het verband, haar pols zit in het gips en ze heeft blauwe plekken en kleine schaafplekken.

Ik schuifel naar haar toe en pak haar hand. "Ik zal je alleen met haar laten." Julia sluit de deur en ik staar naar Olivia. "Het spijt me zo erg." Zeg ik zacht en er rolt een traan over mijn wang gevolgd door nog één. "Ik had je moeten beschermen, ik had moeten zeggen dat je bij me moest blijven en je niet laten gaan, dan had die gestoorde vent je ook niet te pakken gehad. Ik weet niet waar Scooter was op dat moment, maar ik had je moeten redden." Ik sluit mijn ogen en er ontsnapt nog een traan. Hoe had het zo ver kunnen komen?

"Weet je nog de eerste dag dat ik je ontmoette? Ik voelde me leeg, verdrietig en alleen. Maar toen ik tegen je aanbotste wist ik dat ik je weer zou zien. Ik hoopte het zelfs. Ik kon je niet vergeten en toen eindelijk een paar dagen later wist ik je naam en kon ik je naam zeggen in mijn dromen. Ik was meteen verliefd op je maar ik heb het verborgen. Ik was blij dat je me belde als je me nodig had. En ik was zo blij dat ik je kon helpen. En nu kan het niet. Ik kan je niet helpen. Net zoals de vorige keer, kon ik je vandaag alweer niet redden. Ik was er alweer niet om je te helpen. Het is allemaal mijn schuld."