İslami Aşk

Hüzün

Sabah gözlerimi açmam ile şok oldum.Murat elinde kahvaltı tepsisi ile bana bakıyordu."Uyandın mı gökyüzü?"dedi."Yok daha uyuyorum."dedim."Hahaha.Çok komiksin.Sana kahvaltı hazırladım."dedi."Birincisi komik bir kişiliğe sahip olduğumu biliyorum.Ikincisi kahvaltı için teşekkürler.Üçüncüsü kahvaltıyı yatakta yapmayacağım değil mi?"dedim."Cevaplar için teşekkürler.Üçüncü soruya cevap yatakta yapmayacaksın tabii ki.Gösterme amaçlı getirdim."dedi."Sen ne meraklısın gösteriye?"dedim."Format icabı kızım."dedi."Bana kızım deme."dedim."Tamam bir daha demem."dedi."Hadi kahvaltıya."dedi.Elindeki tepsi ile geri döndü.Ben de aşağıya paytak paytak iniyordum."Hep kahvaltıya gecelik ile mi inersin?"dedi."Yoo,uyuşuklandım o yüzden."dedim."Sana bir şey anlatayım mı?"dedim."Anlat bakalım."dedi."Kına günü sen de şahit olmuştun çok uykum vardı.Annemden zor izin aldım,uyumaya girmiştim.Berna beni kaldırmıştı.Aşağıya bir indim,annem bana bağırmasın mı?Herkeste aşağıda  meğersem bağırmasının sebebi gecelikli olmammış."dedim."Komik değil miydi?"dedim."Pek değildi.Ama sen anlatınca komik oldu."dedi."Tamam biliyorum komik değildi."dedim."Bugün annemler gelecek.Akşam yemeğine."dedim."Iyi,ne yemek yapsam acaba?"dedi."Deli misin?Abartma,tabii ki ben yapacağım yemeği."dedim."Asıl sen saçmalama.Tabii ki ben yapacağım."dedi."Seninle bunun tartışmasına girmeyeceğim."dedim."Bence de."dedi.Aflayarak kahvaltımı yaptım.Üzerimi değiştirdim.Evi toparladım.Kitap okumaya başladım.Murat ile ev işi konusunda anlaşamıyorduk.Beni anlamıyordu,sanki ben hastaymışım gibi davranıyordu.Şu anlık konuşmuyorduk.Ayaklarını sehpaya uzatmış,bilgisayarı ile uğraşıyordu.Mutfağa gitmek için kalktığım an kolumdan tuttu,geri oturttu."Ne var?"dedim."Oturacaksın."dedi."Emir mi veriyorsun?Emir cümlelerini hiç duymam."dedim yine kalkacakken kolumu sıktı."N'apıyorsun ya?Canımı acıttın."dedim."Bırak ya.Gitgide canavarlaşıyorsun."dedim."Sinirlerini insanlardan çıkarma.Ben kum torbasına mı benziyorum sinirlerini çıkarabileceğin?"dedim."Bir şey diyorsam ikiletme."dedi."Sen ilk önce düzgün konuş.Sonra benimle konuş."dedim.Kalktım,mutfağa gittim.Değişmişti,bizi korumaya çalışıyordu ama fazla korunma hissi boğuyor.Canım kek yapmak istedi.Kek için malzemeleri çıkardım.Tarife uygun bir şekilde yaptım ve fırına verdim.Pişmesi için bekliyordum.Salona gittim,oturdum.
Murat beni umursamıyordu.Ben de onu umursamamakta çalıştım ama ben hiç kimse ile küs kalamazdım.Yanına gittim,"Özür dilerim."dedim."Özür dilenecek bir şey yok."dedi."Murat yapma böyle."dedim."Ne yapıyorum ha?Hep Murat suçlu değil mi?Sen de hiç kabahat yok."dedi."Bağırma."dedim.
"Ne bağırmasından bahsediyorsun sen?Yoruyorsun.Sizi korumaya çalışırken hep sen geri çekildin."dedi.Karnıma bir ağrı saplandı."Murat,dur Allah aşkına."dedim."Ne oldu zoruna mı gitti?"dedi."Ne zoruna gitmesinden bahsediyorsun?Ahh karnım."dedim.Acı şiddetlendi."Ne oldu?Iyi misin?" dedi."Bebeğim.Bir şey olmasın n'olur."dedim."Hastaneye gidelim."dedi."Yürüyebilecek misin?" dedi.Denedim."Olmuyor."dedim.Kucağına aldı.Arabanın arka koltuğuna oturttu beni.Sürücü yerine geçti.Hastaneye varınca Murat beni kucağına aldı.Acile girdik.Kadın doğum uzmanı geldi."Çok riskli.Size daha önce dediğim gibi.Streseten uzak durun.Yoksa bebeği kaybedebiliriz."dedi.Birkaç ilaç yazdı.Ilaçları aldık,eve sessiz bir şekilde gittik.Eve varınca koltuğa oturdum."Hepsi benim yüzümden."dedi.Gözünden bir yaş aktı.Gözyaşını sildim"Kendini suçlama.En büyük suç benim.Kendimde hiç suç aramadım.Hep sana yüklendim."dedim."Size bir şey olsaydı?"dedi."Haticeye değil neticeye bakalım.Bir şey olmadı.Bir daha kavga etmeyelim.Sensiz olmuyor."dedim."Kavga etmeyelim."dedi."Akşama yemeği hazırlaya başlayayım."dedim."Saçmalama.Ben hazırlayayım."dedi.Bebeğimiz aklıma geldi."Tamam."dedim.Murat mutfağa girdi."Kek yanmış."dedi."Ben onu unuttum."dedim."Hallederim."dedi.Namazımızı kıldık.Murat yemek işini halletti.Annemleri bekliyorduk.Geldiler.Koyu bir muhabbet içinde yemeğimizi yedik.Çayı hazırladık Murat ile.Neredeyse o hizmet ediyordu.Bugünki olayı anlatmadık.Onlar gittikten sonra koltuğa oturdum,ağlıyordum.Murat'ta yanımdaydı."Bebeğime sahip çıkamıyorum.Herkes mutlu iken bir şey olmazsa iyi.Bu patavatsızlığım ile her şey olabilir."dedim."Öyle düşünme.Birbirimizi törpüleyeceğiz."dedi.
İçimizdeki suçluluk hissi bizi bırakmıyordu.Hüzün içimizde bebeğe bir şey olacak korkusu ile yaşamaktaydık.

■■Allah'a emanet olun...■■