İslami Aşk

Biz

Gözlerimi araladım.Otobüste hiç kimse yoktu.Demek moladaydık.Inmek istemedim.Telefonuma baktım,50 cevapsız arama,1 de mesaj vardı.Arayan kişiye bakmaya gerek yoktu.Mesaj ise bu ayrılığa sebep olan kişiydi."Hakikatli kızmışsın.Aramızdan çekildiğine çok sevindim.Yolun açık olsun."yazmış.Telefonu atmak istedim ama yapamadım.Mola bitmiş, herkes teker teker geliyordu.Yanımda yaşlı bir teyze vardı."Yolculuk nereye Kızım?"dedi.Sonsuzluğa dememek için kendimi zor tuttum."Rize'ye."dedim."Kızım,sorsam sakınca olur mu bilmem ama bu gidişinin sebebi hayır değil gibi.Geri de bıraktıklarını kurtarmak isterken kalbini yakacaksın."dedi.Bu teyze nereden biliyordu?Ebrar'ın bir oyunu olmasın."Teyze,sen beni boşver.Senin yolculuk?" dedim."Ben Adapazarı'na gidiyorum.Torunlarımı görmeye gelmiştim."dedi.Iyi bari geride acı bırakmamış.Geri kalan yolculuğumuz sessizdi.Önümüzü bir araba kesti.Filmlerde olur ya kızın sevdiği alır,götürür.Keşke...Bu cümlenin ardı gelmemeliydi.Otobüs durdu."Dayı,sizde bizim bir emanetimiz varda."dedi.Burak'ın sesiydi bu.Yanına gittim"Ne işin var burada?Beni aramayın demedim mi?"dedim."Sen gel aşağıya."dedi."Sen ne halt etmeye gidiyorsun?"dedi."Ne var ya?Sizi benden kurtarıyorum."dedim.Çantamı aldı."Dayı,sen ilerle.Bundan sonra bizde."dedi."Sen ne yaptığını zannediyorsun?"dedim.Gözlerimin önünde gitti otobüs."Seni öldüreceğim."dedim.Arabanın kapısının kapanması ile kafamı oraya çevirdim.Murat ayakta tüm heybeti ile duruyordu.Zorlanarak yanıma geldi."Bırakın beni.Istemiyorum sizi."dedim."Yalan söyleme."dedi Murat."Burak sen arabaya geç."dedi.Burak usul usul arabaya geçti."Beni bırakıp gidecektin."dedi."Evet,çünkü seni sevmiyorum."dedim."Ben senin aşkın için ayağa kalktım.Sen bana bunu yapıyorsun."dedi."Çünkü seni sevmiyorum.Yanında kalmak istemiyorum.Aileni ve seni umutlandırmamak için gidiyorum."dedim."Bu dediklerini gözlerimin içine bakarak de."dedi.Bakamam o yandığım kara gözlere."Baksana.Hadi."dedi.Bu sefer bağırıyordu."Baksana.Hadi itiraf et beni sevmediğini."dedi."Seni sevmiyorum."dedim gözlerine bakamayarak."Bakamıyorsun.Seviyorsun işte.Gel gidelim gökyüzüm."dedi."Bu sefer olmaz.Bu sefer kurtaramayız.Sonucunun kötü olduğunu bildiğim bir şeye başlayamam."dedim."Neyin kötü sonucundan bahsediyorsun?"dedi."Ailemi ölüme sürükleyemem."dedim."Öleceksek beraber ölelim.Tek taraflı olunca acı çekenin yükü artıyor."dedi."Olmaz,zorlama."dedim."Olacak.Istesende istemesende."dedi."Zorlayamazsın."
dedim."Kocan değil miyim?Zorlarım."dedi."Gelmeyeceğim."dedim."Geleceksin."dedi."Gelmeyeceğim."dediğim an dudaklarını dudaklarıma değdirdi."Böyle sustururlar."dedi."N'aptın sen ya?"dedim."Minik bir kutlama öpücüğü."dedi."Gelmeyeceğim.Bırak kolumu."dedim."Geleceksin."dedi.
"Yeter!Anlamıyor musun? Seninle yaşamak istemiyorum."dedim."Ah hatun,bu aralar fazla şaka yapıyorsun."dedi."Sen kendini böyle avut.Istemiyorum,seni de sorunlarını da."dedim."Yeter be kadın!Sus, başım şişti.Geliyorsun."dedi.Arabaya zorla bindirdi."Sizi polise şikayet edeceğim.Kaçırıyorsunuz resmen."dedim."Abla,bir susmadın."dedi."Seninle sonra görüşeceğiz dengesiz bey.Bir gidelim dedik,altüst ettin.Yazıklar olsun"dedim."Emrin olur,prensesim."dedi.Eve giderken içimdeki sıkıntı peşimi bırakmıyordu...
YAZARDAN..
Beyza içindeki sıkıntının sebebini bilsede yolculuğa devam ediyordu.Murat ise yaşadığı acının kaynağını bulup yuvasını kurmaya gidiyordu.Bilmiyordu ki Beyza'nın gitmesi onun için iyilikti.Ayrılığın acı olacağını tatmıştı.Ilk günkü gibi sevdiği karısı onu terk edecekti o da bir şey yapmayacaktı?Bundan sonra her şeyin zor olacağını biliyordu.Ailesi ile birbirlerine destek olup bir olacaklardı.Beyza Murat'ın öpücüğünü unutamamıştı.Kendisinden soğutmaya çalışsa da olmuyordu.O öpücük aklından çıkmıyordu...
●●Beyza Mazharoğlu●●
Eve vardığımızda salonda bütün cemaat oturmuş,bizi bekliyordu."Kızım."dedi ve sarıldı."Özür dilerim."dedim."Eşek sıpası.Evlilik ha deyince bırakılmıyor.Bir daha böyle bir şey yaparsan seni eşek sudan gelinceye kadar döverim."dedi."Tamam ya."dedim.Emine annegile de sarıldım."Bir daha böyle bir şey olmasın."dedi."Hadi gelin kızımız da geldiğine göre biz kalkalım.Emine hanım sizi de bırakalım."dedi.Evden gittiler.Murat ile başbaşa kaldık.Sarıldı,karşılık vereyim derken yarasına dokundum,"Ah acıdı."dedi."Çok pardon."dedim."Senden gelen acılara karşı duyarlıyım."dedi."Ben o konuda ciddiydim.Sizin rahatınız için gidecektim."dedim."Gitsen ne olacaktı?Acı dinecek miydi içimizdeki?"dedi.Kafamı salladım.Telefona yine mesaj geldi."Hata yapıyorsun.Eceline adımlar atıyorsun."yazıyordu.Telefonumu kapattım,hiç görmemiş gibi davrandım.
Murat ile o gün biz olmuştuk...
■■Allah'a emanet olun....■■