İslami Aşk

Korku

Sabah Murat'ın kollarından ayrıldım.Dün akşam ki not aklımı karıştırıyordu.Bu kadın hastaydı.Filmlerde görürdüm ama bu başıma geleceği hiç aklıma gelmezdi.Bugün Berna'nın bebeği bizi ziyarete gelecekti.Annem ile telefonda konuştuktan sonra Murat'ın yanına gittim."Tedavilerime hiçkimse gelmesin."dedi."Neden?"dedim."İnsanların bana acıyarak bakmasını istemiyorum."dedi."Öyle bakmıyorlar."dedim."Sen öyle san."dedi."Moralini böyle şeyler ile bozma."dedim.Elini tutacakken"Elimi tutma.Ben seni hak etmiyorum."dedi."Ne değişti?Dün farklı davranıyordun bugün farklı."dedim."Gece düşündüm.Sana zarar veriyorum."dedi."Emin ol,sen gidince daha çok zarar göreceğim."dedim.Murat'ın kahvaltısını getirdiler.Isteksiz yiyordu.Annemler de gelince bol muhabbetli bir ortam oluştu.Tedavi zamanı gelmişti.Gitti.Hava almak için dışarıya çıktım.Bu olay Murat cephesinde oldukça olumsuzdu.Kendisinin geçirdiği olay onu 'yetersiz' olduğu düşüncesine itiyordu.Neredeyse kendi tarafından evliliği bitirmişti.Mücadele edecektim.Imtihanı alnımızın akıyla çıkacaktık Murat ile.Banka oturdum,gözyaşlarımın yanaklarımdan usul usul akmasına izin verdim.Isyan etmeyecektim.Berna'yı aradım."Selamün aleyküm."dedim."Ve aleyküm selam."dedi."Yeğenim ne yapıyor?"dedim."Teyzesine gelmek için kıyafet seçimi yapıyor."dedi."Iyi,fazla yakışıklı olmasın.Kızların canını yakarsa olmaz."dedim."Tamam teyzesi.Sen nasılsın?"dedi."Iyiyim.Hamd olsun."dedim."Hadi teyzesi Yekta biraz huysuzlandı.Biz geliyoruz."dedi."Allah'a emanet olun."dedim.Kapattım.Hastaneye girdim.Odaya geçince hüzün damlaları içime düştü.Telefona gelen mesaj ile düşncelerimden sıyrıldım."Bu kadar çok ağlama.Benim yapacaklarımdan sonra gözyaşın kalmayacak."yazmış.Murat doktor beyle geliyordu."Beyza hanım Murat bey ilk adımlarını attı."dedi.Gülerek Murat'a baktım.Doktor bey odadan gitti.Annemler de kantine gitmişti."Sen bir mucizesin adamım."dedim.Sarıldım."Umutlanma.Sonu ne olacak belli değil."dedi."Hevesimi kursağımda bıraktın."dedim."Tamam,gel hatun."dedi.Yanına aldı beni.Otururken annemler geldi.Hemen toparlandım."Murat bugün ilk adımını atmış."dedim.Hüseyin baba"Aslan oğlum benim."dedi.Emine anne şükürler yağdırıyordu.Berna da geldi.Bebeği o kadar güzeldi ki.Murat ile bebeği severken çocuk özlemini gözlerinde gördüm.Berna ile dışarıda konuştuktan sonra odaya girdiğimizde Murat Yekta Ensar'ın kulağına bir şeyler söylüyordu.Bizi görünce sustu ve Berna'nın kucağına verdi. Onları yolcu etmek için asansöre bindik.Onları yolcu ettikten sonra tekrar asansöre bindim.Yukarıya çıkarken asansör durdu.Işıklar söndü.Daralmaya başladım."Yardım edin!Allah rızası için.Sesimi duyan yok mu?"diye bağırıyordum.10 dakika boyunca öyle durdum.Nefes alamıyordum."Sesimi duyan yok mu?"dedim.En sonunda birisi"ben size yardım edeceğim.Bekleyin."dedi.Bir iki dakika içinde kapı açıldı.Kendimi dışarıya attım."Çok sağolun."dedim.Telefonuma mesaj geldi."Bundan ucuz kurtuldun.Diğerinde dönüşü olmayan bir yola gireceksin."yazıyordu.Artık korkmaya başlamıştım.Bu takıntı farklı boyutlara geliyordu.Gözyaşlarımı sildim.Murat'ın yanına giderken sahte gülümsememi koydum yüzüme.Şimdi yaşadıklarımı sahte bir gülüşle örtmeye çalışıyordum.
●●Allah'a emanet olun.●●