İslami Aşk

Kayıp

Karnıma silahı dayadı."Bugün umudunu kaybetme vakti."dedi.Elleri ile ağzımı kapattığı için gözlerimden yaşlar ellerine değiyordu.Gözlerim ile 'yapma'diyordum."Yapma böyle ama sen ve bebeğin buradan gideceksiniz."dedi.Silah karnımda "Son demek istediğin nedir?"dedi.Ellerini ağzımdan çekti."Şehadet."dedim.Ölümü artık kabullenmiştim."Iyi,ölümü kabullenmişsin."dedi.Silahın tetiğini çekti,gözlerimi kapattım,şehadetimi
getirip nefesimi tuttum.Silah sesi geldi.Acı ile elimi karnımda tuttum."Bu iş burada bitti."dedi ve evden koşarca gitti.Gözlerimden yaşlar akıyordu.Bebeğim...
O sese Murat koşarak geldi."Beyza,dayan.Allah'ım aklıma mukayet ol."derken gözlerim kapanıp kendimi karanlığa teslim ettim.
Gözlerimi açmam ile burnuma hastane kokusu geldi.Kalkmaya çalıştım ama kalkamadım.Yanımda hiç kimse yoktu.Elim karnıma gitti,bir şey olmamıştır diye düşündüm.Içeri hemşire geldi."Eşim nerede?"dedim."Dışarıda.Uyandığını-zı haber vereyim."dedi.Serumu yenileyip geri gitti.Murat içeri geldi.Gözleri kıpkırmızıydı."Ben iyiyim.Bebeğimde iyi değil mi?"dedim."Beyza."dedi."Kaybettik"
dedi.Duymak istemiyordum."Hayır.Benim bebeğim çok iyi,sağlıklı."dedim."Beyza.Yapma
"dedi."Sus.Bebeğimiz kızar sana.Böyle o yokmuş gibi davranma."dedim."Kabullen n'olur."dedi."Yalanları kabullenmem."dedim."Ölmedi.Hiçbir şey olmadı bizim üzümümüze."dedim.Annemler de geldi.Onlarda ağlamış belli."Niye ağlıyorsunuz?Bir şey olmadı.Benim bebeğim yaşıyor."dedim.Murat dışarı çıktı."Bir şey olmadı.Anlamıyor musunuz?"dedim."Olmadı."diye bağırıyordum."Olmadı."diye kalktım.Annemleri hemşire zorla çıkardı.Serumu çıkardım,dikişlerim ağrıyordu.Kalktım,"ben iyiyim,bebeğimde iyi."dedim.Iki adım atamadan karnımın ağrısına dayanamayıp yere düştüm.Murat koşarak geldi."Ölmedi,anneler hisseder."dedim.Sarıldı."Yapma,kabullen."dedi."O kadın yaptı bunu.Cezasını çekecek."dedim."Yatağına geç,lütfen."dedi.Yardım etti,karnım kanıyordu."Yaran kanamış.Hemşireyi çağırayım."dedi.Gitti,hemşire ile geri döndü."Yaranız kanamış.Pansuman yapayım.Biraz canınız acıyabilir."dedi."Benim canım bugünkü kadar hiçbir şey acıtamaz."dedim.Pansumandan sonra
annemler geldi.Tavana bakıyordum.Dediklerini duymuyordum.
Tek düşündüğüm bebeğimin ölümüydü.Ben bir anne olarak koruyamamıştım bebeğimi.
Murat yanıma geldi."Geçmişim yüzünden hayatım mahvoldu."dedi.
Ağlıyordu,gözyaşları tek tek akıyordu.
Gözyaşlarını sildim."Senin bir suçun yok.Ben bir anne olarak bebeğimi koruyamadım."dedim.Yanıma oturdu."Imtihan dünyası bizim imtihanımız bu kadınmış."dedi."O kadın cezasını alacak."dedim."Alacak."dedi.
Annelik duygusunu tadamadan bebeğimi kaybetmiştim.
●●Allah'a emanet olun●●