"Miss Serene?"
"Five more minutes." sagot ko nung maramdaman kong may yumuyugog sa akin.
Binalik ko ang tulog ko pero hindi rin nagwagi nung marinig ko uli yung pangalan ko at maramdaman ko yung mas malakas na pagyugyog niya.
"But... miss Serene.. we're not at your house.."
Nagulat ako sa huli niyang sinabi kaya napadilat tuloy ako ng mga mata ko at doon ko lang narealize na wala gna ako sa bahay. Nasa forest pa rin ako.
"Oh." na lang ang nasabi ko. Tumayo na muna ako at nag-inat muna.
Wait.. I didn't come here with him.. how did he find me?
" Paano mo ako nahanap, Drew. I didn't come here with you, did I?" Tanong ko sa kanya.
Tumayo na rin siya at tumabi sa akin. Nakatingin lang ako dun sa tubig nung lake na ngayo'y umaalon dahil sa hangin. The sunset's rays are reflecting the water. It serves as our entertainment.
I looked at my watch to see it was 6:30 in the evening already. Ang tagal ko palang nakatulog. At ang liwanag pa't 6 na ng gabi.
" I was out to look for you." Nilingon ko siya't nakita kong nakatingin din siya dun sa may lake.
Napatango na lang ako dahil ayoko na magtanong pa. Naalala ko lang yung pinagsisigawan ko siya kaninang umaga. Kahit na pinipilit ko ang sarili kong magbago, walang nangyayari. Naninigaw pa rin ako.
At kahit ilang beses ko siyang ipagtabuyan, hinanp niya pa rin ako.
Napahawak ako sa tiyan ko nang marinig ko siyang tumutunog. Nakita ko ring napatingin si Drew sa akin. Narinig niya rin siguro.
Umiwas muna ako ng tingin at natuon ang tingin to sa may kabilang side ng lake. I don't know how to talk to him comfortably now expecially after what happened this morning.
Pero nakakailang minuto nang lumipas, wala pa ring nagsasalita sa amin ang i will not lie pero nangangalay na ako dahil kanina pa kami nakatayo dito habang ako ay nakatingin pa sa kabilang side ng lake.
I got tired so I just walked out of the forest whitout saying a word.
I know he will follow so I didn't even think about looking back at him.
Nung makalabas na kami ng forest, nakita ko kaagad yung motor niya na nakapark sa may gilid ng puno.
Lumapit naman kaagad ako doon at nakita kong nakasabit sa may gilid yung helmet ko at yung kanya. I grabbed my helmet at sinuot ko na siya. Pero laking gulat ko na lang nang makita ko yung backpack ko sa may maliit na basket sa unahan.
Kinuha ko yung backpack ko at siukbit ko na lang ito sa likod ko.
Umupo na ako sa likod at ngayon ko lang napansin na wala pa si Drew.
I don't know why but I felt something strange... kinakabahan ako.
BINABASA MO ANG
51st BODYGUARD
AçãoCompleted || Serene Dowelle suffers from her personality from which she wanted to change ever since her anxiety made her aware of what others think of her. Walang nakakaalam kung bakit nag-iba ang pakikitungo niya sa ibang tao-- at w...
