My Fake Wedding (Nami)

....

Nami's Pov

(Ang lawak sa loob ng simbahan.. Hindi halata sa labas...)

(And the stained glass windows made such an impact.  I should use those colors....)

Wala nang tao dito sa office.. Nakaupo ako't kaharap ang aking sketchbook at nag iisip ng sarili kong designs para sa mga bulaklak..

"I'll definitely use red... Ang tanong..  Anong kulay ang gagamitin ko sa paligid nito..? Siguro mga ilang mahahabang bulaklak ay pwede rin.. To symbolically reach for the future..."

Bumukas ang pinto.

"Nandito ka pa..?"

"....Ay Mr.Takeno, kayo pala...!" si Mr.Takeno ang nagbukas ng pinto...

Sumulyap ito sa aking sketchbook...  is that for that church..?" tanong nito sa akin.

"Oo. Wala pa akong naiisip na designs eh.. Eh ikaw, anong ginagawa mo dito sa ganitong oras ng gabi..?"

"I had a dinner meeting with a client.. Napadaan ako at nakita kong nakabukas ang ilaw... Saan ka na nga ba nakatira..? Sigurado ka bang maabutan mo pa ang last trip ng tren...?"

"Last train..?" gulat kong tanong... Hindi ko namamalayang gabi na pala..

(I had no idea, I need to call Yamato...)

Dali dali akong tumayo at niligpit ang mga color pen ko... Pinapanood ako ni Mr.Takeno, na may konting pagkairita..

"Hindi mo napansing gabi na...? Slow ka din minsan e noh.. You lost sight of everything around you when you're focused on something.. " saad nito, Habang nakatingin lang sa ginagawa ko

"Pero... nagawaran ako bilang chief, I want to do my best. At ikaw ang leader, kaya ayaw ko namang maging pabigat sa'yo... uwi na ako, see you tomorrow.." sabi ko dito..

Sinubukan kong lagpasan siya, pero pinigil ako dahil may napansin ito.. "Oh, wait a second.. May petal sa iyong buhok..."

"Haaa?"

Blaag!

"Watch out!" hiyaw ko..

Natisod ni Mr.Takeno ang garbage can at bumagsak papunta sa akin... Sinubukan kong hawakan siya patayo, pero masyado siyang malaki para sa akin..

At tuluyan ng sumandal sa akin..

At wala anu ano'y aksidenteng nagdikit ang aming mukha.. Ang labi ni Mr.Takeno ay dumikit sa gilid ng aking labi..

Dali dali kaming humiwalay sa isa't isa, at nagkatinginan kami mukha sa mukha..

(I, I'm pretty sure I felt Mr.Takeno's lips on mine just now...)

(Did we just kiss...?!)

I'm breaking out in a panic, at si Mr.Takeno ay namumula... Hindi ko na mapigilan at sinabing... "....I'm sorry!" At tumakbo na ako..

Pinigilan niya ako, at naririnig ko ang boses nito na humahabol sa akin..  "Wait!"

"Let me go!" sabi ko at tumakbo ako palabas ng office at sinubukang lumayo..

Pero naabutan ako ni Mr.Takeno at hinila ang ang aking braso... Pwede bang huminahon ka muna..?!"

"Let me go!" Utos ko dito.

"Then stop running away!" tugon naman nito

"I'm running away because you're chasing me!" sagot ko.