Savage

Chapter 52-Congratulations

Με χτύπησε μια φορά με δύναμη στην κοιλιά με το γόνατα του και μουγκρισα από πόνο καθώς τότε τον χτύπησα με δύναμη στο πρόσωπο με μια μπουνια.

Ήταν η πρώτη φορά που ερχόμουν τελείως μόνος μου,όμως όσο και να μην ήθελα να το κάνω...ήταν δουλειά μου να το κάνω.

Μερικές σταγόνες βροχής έτρεχαν παράλληλα στο πρόσωπο μου καθώς τον κόλλησα σε έναν τοίχο και είχα αρχίσει να του ρίχνω αρκετές μπουνιές,κλοτσιες...τα πάντα προσπαθώντας να τελειώσω όσο πιο γρήγορα μπορουσα.

Αίματα υπήρχαν στα χέρια μου,καθώς το κάτω χείλος μου είχε σκιστεί παράλληλα.
Το νερό που κυλούσε ξέπλενε το λιγο αίμα που είχε βάψει την μπλούζα μου και η βροχη άρχισε να δυναμώνει...

Και ένιωσα ένα τόσο τέλειο συναίσθημα όταν το νερό με έκανε μούσκεμα προσπαθώντας να μην σκέφτομαι αυτό που κάνω.

Πήγε να φωνάξει βοήθεια όμως τότε έκλεισα το στόμα του με δύναμη..

«Μπορείς να ΣΚΑΣΕΙΣ!Αν το ξανακάνεις δεν θα σου βγει σε καλό»

Είπα καθώς τον κοίταξα άγρια και έριξα μια εξαιρετικά δυνατή μπουνια στο σαγόνι του κοπανωντας το κεφάλι του στον τοίχο καθώς σωριάστηκε στο έδαφος.

Ξεφυσηξα καθώς του έριξα μια δυνατή κλοτσιά και αγκομαχησε.

Μετά από ακόμα μια κλοτσιά ήταν πλέον αναίσθητος στο έδαφος καθώς η βροχη δυνάμωνε όλο ένα και περισσότερο,όλο αυτό μου θύμιζε τους αγώνες,και προσπαθουσα να το συνδέσω έτσι.

Δεν το πήγαινα ποτέ σε τραγικό επίπεδο εκτός από τη μια φορά που χρησιμοποίησα όπλο.

Σκέφτηκα και τη στιγμή που άρπαξα το σακίδιο μπυ από το έδαφος και γύρισα να χαραξω τον δρόμο για το σπίτι μου το οποίο δεν ήταν μακριά...

Πάγωσα στη θέση μου όταν την είδα να στέκεται μονάχα μερικά μέτρα μακριά μου καθώς στεκοταν σοκαρισμένη,αφήνοντας τη βροχη να μουσκέψει τα μαλλιά της,τα ρούχα της...κρύβοντας τα δάκρυα που έτρεχαν από τα μάτια της κάνοντας τα ένα με τις σταγόνες της.

Τα μάτια της ήταν κατακόκκινα καθώς το στόμα της ψιλό ανοιχτό κοιτάζοντας με σοκαρισμένη αλλά παράλληλα τρομαγμένη.

Η τσάντα μου έπεσε στο έδαφος ξαι όταν πήγα να κάνω ένα βήμα προς τα εκείνη...

«Άσε με να σου εξηγ-

Άρχισα και έκανε ένα βήμα προς τα πίσω φοβισμένη.

«Δεν χρειάζεται να μου εξηγήσεις τίποτα»