Savage

Chapter 40-That's enough!

«Που ήσουν τόση ώρα;»

Με ρώτησε ο Sam με το που καθισα δίπλα του ενώ η Evelyn με είχε καρφώσει με το βλέμμα της.

«Δεν αισθανόμουν καλα...»

Είπα κοιτάζοντας τον και έγνεψε θετικά.

«Είσαι καλύτερα τώρα;»

Ρώτησε και χαμογέλασα πονεμένα γνέφοντας θετικά.

Ενώ συνέχισα να παρακολουθώ...να κάνω ότι παρακολουθώ δηλαδή το μάθημα καθώς σκεφτόμουν άθελα μου ότι είχε μόλις συμβεί καθώς δάγκωνα ασυναίσθητα το στύλο μου.

Και έτσι...βρισκόμουν χαμένη στις σκέψεις μου για κανα μισάωρο....Δίχως να δίνω σημασία σε τίποτα άλλο.

[...]

«Από που τους ξέρεις;»

Ρώτησα κάπως έκπληκτη τον Tyler ο οποίος έγνεψε αρνητικά δίχως να το πιστεύει.

«ήμασταν στο σχολείο μαζί...Εδώ πήγαιναν,βασικά στην άλλη πλευρά της πόλης...Και οι δυο»

Είπε και τον κοίταξε κάπως έκπληκτη.

«Και ποτέ έφυγαν;»

Ρώτησα κοιτάζοντας τον και ανασηκωςε τους ώμους του...

«Ο μεγάλος...είχε φύγει από το λύκειο...Ο μικρός,τελείωσε το σχολείο...και την πρώτη χρόνια αφότου τελείωσε ήταν εδώ.Περνοντας μια...φάση»

Είπε και τον κοίταξα μπερδεμενη.

«Τι εννοείς;»

Ρώτησα και με κοίταξε στα μάτια.

«Όλο αυτό που βλέπεις είναι η φάση που περνούσε...Γέμισε με τατουάζ...Άρχισε να κάνει μαλακιες και να έχει ψιλονταραβερια με την αστυνομία δίχως να υπερχρι λόγος αφού είχε χρήματα...Έκανε αψυχολόγητα πράγματα.Και μετά απλά έφυγε...Κανεις δεν τον συμπαθεί εδώ όσοι τον ήξεραν»

Είπε και έγνεψα θετικά μπερδεμενη.

«Μερικοί αντέδρασαν έτσι όχι γιατί έχει ταττουαζ Allison...γιατί είναι ότι χειρότερο έχουν γνωρίσει.Στην ουσία η οικογένεια του τον έδιωξε από εδώ...»

Συμπλήρωσε και συνέχισα να τον ακούω μπερδεμενη.

«Είναι σοβαρά σκατα αυτός ο άνθρωπος.Δεν ξέρω τι σκατα τρέχει μαζί του...Ναι όντως πέρασε δύσκολα στο γυμνάσιο και στο λύκειο...για λιγο,όμως δεν σε μετατρέπει κάτι τέτοιο σε έναν....σκατα άνθρωπο»

Είπε και έγνεψα θετικά μπερδεμενη.

«Ναι...»

Είπα αδιάφορα.