Savage

Chapter 23-Damn your eyes

|He is a mess of gorgeous chaos.And you can see it in his eyes|

Τον είχε πάρει ο ύπνος καθώς εγώ κοιτούσα προβληματισμένη το ταβάνι.Σκεφτομουν όλα όσα μου είχε πει τόσο καιρό που τον ξέρω.

Όλα τα σχόλια του,την ειρωνια του,την άθλια υπερβολικά υψηλή αυτοπεποίθηση του.

Το ότι χαρης σε εκεινον σταμάτησα να μιλάω με οποιονδήποτε στη σχολη και όλη με σχολιάζουν.

Και παρόλα αυτά ακόμα είμαι εδώ.Και ήδη ξέρω ότι μόλις ξυπνήσει απλά θα κάνει σαν να μην συνέβησαν όλα αυτά ποτέ.Και θα συνεχίσει απλά να με δουλεύει και εγώ να κολλάω σαν ηλιθιο 13χρονο.

Σηκώθηκα ξεφυσώντας από το κρεβάτι καθώς αυτός αγκάλιασε το μαξιλαρι του κλείνοντας σφιχτα τα μάτια του.

Ξεφυσηξα ακόμα μια φορά και βγήκα από το δωμάτιο προσπαθώντας να μην κάνω θόρυβο.

Πρώτη φορά στη ζωη μου δεν ήξερα τι κάνω και γιατί το έκανα.Παντα ήμουν οργανωμένη,ΠΑΝΤΑ σε ένα προγραμμα.Ποτε αυθόρμητη.Ποτε με κάποιον σαν εκεινον.

Και δεν ξέρω καν τι νιώθω.Ξερω ότι το μόνο που νοιάζεται πραγματικά είναι να πηδήξει,και απλά βλέπει ότι είμαι ηλίθια και μενω οπότε όποτε νιώθει άσχημα και χάλια βρίσκει εμένα που με έχει για σίγουρη.

Σκεφτόμουν καθώς κατέβαινα σκεπτική τα σκαλιά.

Καθώς κατέβαινα επικρατούσε μια τρομακτική ησυχία.Ωσπου ξαφνικά μια βαριά κάπως σαγηνευτική φωνή την έσπασε.

«Ψιτ κοπέλια»

Άκουσα και γύρισα το κεφάλι μου για να αντικρίσω το αγόρι που είχε μπει πριν στο δωμάτιο να κάθεται στον καναπέ.

Τον πλησίασα με αργά βήματα δειλά.

Πρώτη φορά τον κοιτούσα καλα και είχε ανοιχτό καφέ χρωμα μάτια με λίγες δόσεις πρασίνου.

«Τι έγινε;»

Ρώτησα ξεροκαταπινοντας και με κοίταξε από την κορυφή έως τα νύχια.

«Θα κάτσεις ή θα στέκεσαι σαν κοράκι πάνω από το κεφάλι για πολύ ακόμα;»

Ρώτησε έπειτα από λίγη ώρα και καθισα δειλά δίπλα του.

Με κοίταξε με ένα σκοτεινο κάπως βλέμμα.Καθως οι βλεφαρίδες του ήταν πολύ μαύρες όπως τα σκουρόχρωμα μαλλιά του που έκαναν τα μάτια του να φαίνονται ακόμα πιο εντονα.

«Τον έχεις καψουρευτε

Είπε χαμογελώντας στραβά και γουρλωσα ελαφρά τα μάτια μου.