Her Greatest Comeback (Heavenly Harmonies Series #1)

Chapter 1

Nakatayo ako sa gilid ng lamesa at hindi mapakali. Paano nangyaring nandito siya sa planta? I can't believe it! Sinusundan ko siya noon pero hindi ko nakikitang pumupunta dito.

I was so shocked on what happened. Ano na lang ang sasabihin niya? That I'm a crazy stalker or what? Sinubukan kong kumalma ng marinig ko ang pagbukas ng pintuan.

I licked my lips and tried to look at something.

"Ilapag mo na lang d-diyan sa lamesa," I stuttered. I am so nervous. You can't blame me because this is my first time seeing him this close.

Tumango siya at inilapag na doon ang pagkaing dala niya. Tumingin siya sa akin. I cant help but to admire his manly figure.

Matangos ang ilong niya at mahaba rin ang pilikmata. Even his lips looks so delectable. Stop right there, Ada!

"Mauna na ako," sabi lang nito at umalis na. Naiwan ako na nakatingin sa pintuan kung saan siya lumabas. Umupo ako tiningnan ang pagkain. Nakita ko roon ang tinutukoy niya kanina. Its color is green and I think its a leaf. Kinuha ko ang tinidor at tumikim.

Nginuya ko ng mabuti at may nalasahan ako na pagkaanghang doon. But all in all, it's delicious especially the creamy taste. I wonder what it is. Hanggang sa natagpuan ko na lang ang sarili ko na naubos na ang lahat.

Pagkatapos ay mabilis akong lumabas ng opisina para tingnan muli ang magandang tanawin ng plantation. Malakas pa rin ang hangin kaya ang ingay mula sa mga makina ay naririnig ko. Ganoon ang ginawa ko bago ko nakitang naglalakad si Dad papalapit sa akin.

Ngumiti ako.

"Nag-enjoy ka ba? Maganda ang pagpapalaki nila sa mga tanim. Sa mga susunod na buwan ay pwede ng anihin ang iba," sabi niya.

Tumingin siya sa akin at ngumuso ako.

"Time will come and you will handle Anloague, Ada."

Nayuko ako. I doubt if I will handle this huge plantation. Makakaya ko kaya iyon? Am I skilled enough to run this? I dont want to be the cause of failure especially this is our business through decades.

I sighed.

"You're just sixteen and I'm sure you will learn," umangat ang tingin ko sa kanya at tumango. This is why I love him so much. Daddy can trust at support me anytime. He can give what I want in my life. Aside from that, he always showers me his endless love and patience. I'm so lucky having him.

Yumakap ako kay Daddy.

"I promise, Dad. I will be good enough to handle this. Salamat po sa pagtitiwala," I sincerely said as he returned a warm and tight hug.

Simula nang araw na iyon, palagi na akong sumasama kay Daddy at paunti-unti ay natututo sa pagpapatakbo sa plantasyon. But I also want to see him. It's funny that I don't even know his name. Basta na lamang ay natagpuan ko ang sarili ko na palagi siyang tinitingnan.

Nakikita ko siya noon mula sa bintana ng kwarto ko na nangingisda sa dagat. Nakikita ko kung paano siya nakakahuli ng isda at binubuhat ang mga ito. Palagi ko na siyang nakikita doon at nagsimula akong panoorin ang mga ginagawa niya.

Pagkatapos naming makauwi ni Daddy galing sa planta ay agad akong naligo at nagbihis.

"Manang, diyan lang po ako sa dalampasigan. Babalik din po ako," paalam ko ng hindi ko makita si Mommy.

"Mag-ingat ka at huwag kang magpagabi baka mapagalitan ka ng Mommy mo," sabi niya ng nakangiti. Nasa kusina siya ng matagpuan ko at nagluluto ng hapunan.

"Opo!"

Tumakbo ako palabas at agad na nagpunta sa dalampasigan. Umupo ako sa buhanginan at sinamyo ang hangin galing sa dagat. Maga-alas cuatro na ng hapon at maya-maya lang ay dadaong ang bangka niya dito. Naisip ko na salubungin siya.