15

105K 5.1K 126
                                        

zawgyi>>>

"သား!"

မင္းမာန္လက္ထဲ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနသည့္ရန္ေနာင့္ကို
သူ႔မိဘမ်ားက ေဒါသမ်က္ဝန္းတို႔ႏွင့္စိုက္ၾကည့္လာ၏...

ဘယ္အခ်ိန္အတည္းက ေရာက္ေနသည္မွန္းမသိေသာ ရန္ေနာင့္မိဘေတြက မင္းမာန္အိမ္ကိုဘယ္လို သိသြားတယ္ရယ္လဲမသိပါ...

ရန္ေနာင္သိတာက...
သူ႔မိဘေတြကိုေၾကာက္သည္...

"မင္း...မင္းကို အဲ့ေကာင္နဲ႔မပက္သက္ပါနဲ႔လို႔ေျပာရက္နဲ႔ အတင္းသြားေနကတည္းက ငါတို႔သိသင့္တာ"

"႐ွက္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ နင့္ကိုေမြးမိတဲ့ငါ့ကိုယ္ငါပဲ သတ္ပစ္လိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္သိလား"

~ခြပ္

ရန္ေနာင့္အေဖက လက္ရြယ္တာမို႔ ရန္ေနာင္ ေခါင္းကိုငံု႔လိုက္မိ၏...
သို႔ေသာ္ျငား နာက်င္မႈကသူ႔ထံေရာက္မလာခဲ့...

"အစ္ကိုမင္းမာန္..."

မင္းမာန္သည္ မိမိ၏ ေသြးထြက္သြားေသာ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္ကို လက္ျဖင့္အသာပြတ္ဆြဲကာသုတ္လိုက္၏...
သူသည္က ရန္ပြဲေတြထဲပါေနၾကမို႔ အထိုးခံရတဲ့နာက်င္မႈက အဆန္းမဟုတ္.၊

သို႔ေသာ္ ရန္ေနာင့္လို ႏူးညံတဲ့ေကာင္ေလး အတြက္ဆိုရင္ေတာ့ လက္သီးခ်က္ကိုခံႏိုင္ဖို႔အဆင္မေျပလွပါေခ်.....ပိုဆိုးတာက သူ႔အေဖကိုယ္တိုင္ထိုးတဲ့လက္သီးဆိုရင္ေပါ့...

သူ႔ကေလးေလး ထိခိုက္နာက်င္ရမွာ ထက္စာရင္ေတာ့ ဒါကပိုအဆင္ေျပပါလိမ့္မည္...

"အင့္ အစ္ကို..."

သူသတိလြတ္သြားသည့္ခဏ ရန္ေနာင့္အေမက ရန္ေနာင့္ကိုလက္ေမာင္းမွ အတင္းဆြဲထုတ္သြားသည္...

သူတားဖို႔ၾကံရံု႐ွိေသး
ရန္ေနာင့္အေဖရဲ့ လက္သီးခ်က္မ်ားစြာ မ်က္ႏွာေပၚက်ေရာက္လာတာေၾကာင့္ ပါးျပင္ထက္နာက်င္လာ၏...

တျခားသူသာဆို ေဒါသေၾကာင့္ ျပန္ထိုးႀကိတ္မိမွာ မွန္ေပမဲ့ အခုက် ရန္ေနာင့္အေဖျဖစ္ေနေတာ့ သူ႔မွာဘာမွျပန္လုပ္လို႔မရ...

ရန္ေနာင္ေလးသည္လဲ သူ့အေမလက္ထဲမွ ႐ုန္းကန္ကာ မင္းမာန္အေ႐ွ႕တြင္ကာ၍ ရပ္လိုက္သည္...

Mr.Donde viven las historias. Descúbrelo ahora