25

95.1K 4.6K 308
                                        

zawgyi>>>

"Ahအ့ လႊတ္ဦး ဦး႐ွင္း ဒါသက္သက္ အႏိုင္က်င့္တာ ဟင့္ အား!"

ဦး႐ွင္းရာရဲ႕အုပ္မိုးထားမႈေၾကာင့္
ေမြ႔ယာထဲပင္ နစ္လုမတတ္ျမဳပ္ေနတဲ့
လ်ွမ္းထက္က ေအာ္သံေတာ့အဆက္မျပတ္ထြက္ေနေသးသည္...

"အား ျဖည္းျဖည္းလုပ္ လို႔! နာတယ္ဗ်!
ေစာက္အဘိုးႀကီး သူမခံရတိုင္း..."

ဤသို႔ဆဲနည္းေပါင္းစံုထြက္ေနတဲ့ လ်ွမ္းထက္ကို ႐ွင္းရာကေတာ့ ပါးစပ္ပိတ္ဖို႔လဲမေျပာ သူ႔ကိုခ်စ္ေၾကာင္းႀကိဳက္ေၾကာင္း ျမႇဴစကားေျပာေနသည္မွတ္ေနလားေတာ့မသိ...

စိတ္ပါလက္ပါႏွင့္ပင္
လ်ွမ္းထက္ကိုယ္လံုးေလးကို သိမ္းက်ံဳးဖက္ကာ ထိုးစစ္ဆင္ေနသည္...

"ဦး႐ွင္း ခဏနားရေအာင္...ေနာ္ ေနာ္ လို႔ အ့ နာပါတယ္ဆိုမွ"

"နားလို႔မရဘူး"

႐ွင္းရာရဲ႕ အမိန္႔ဆန္ဆန္အသံထြက္လာေတာ့ လ်ွမ္းထက္မ်က္လံုးေလးကလယ္ကလယ္ျဖင့္...

"ဟင္ အဲ့တာဆို အ႐ွိန္ေလ်ွာ့ ေနာ္ ဦး႐ွင္း"

လ်ွမ္းထက္ ညႇိႏိႈင္းဖိူ႔ရန္ႀကိဳးစားေသာ္ျငား ႐ွင္းရာကေတာ့ အေရးမစိုက္ၿပီ...
သူ႔လုပ္ျမဲအ႐ွိန္ထက္ ပိုၿပီးၾကမ္းတမ္းလာ၏...

"အင့္ ဟင့္"

လ်ွမ္းထက္သည္ ခါးေတြေညာင္းလာေသာေၾကာင့္
႐ွင္းရာရဲ႕ လည္တိုင္ကို ဖက္တြယ္ထားသည္...

သူအေနနဲ႔ ပါးစပ္ကသာ ႐ွင္းရာကိုတားေနေပမဲ့
လကိေတြ႔မွာေတာ့ ႐ွင္းရာရဲ့
လည္တိုင္ကိုတင္းေနေအာင္ဖက္ထား၏...

ဘာလို႔လဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းကိုေတာ့ လ်ွမ္းထက္ကို သြားမေမးသင့္ၿပီ...

ထိုေနရာ၌ပင္ သင္႐ွက္ရမ္းရမ္း၍
ဆဲခံလိုက္ရေပလိမ့္မည္...

"ဦး႐ွင္း လို႔..ခါးေညာင္းတယ္"

လ်ွမ္းထက္သည္ အလိုမက်မႈေၾကာင့္ ႏႈတ္ခမ္းေလးဆူခ်င္လာေပၿပီ...
ထိုအခိုက္အတန္႔ကိုေငးမိသြားတဲ့ ႐ွင္းရာကေတာ့ စိတ္မထိန္းႏိုင္စြာပဲ
လ်ွမ္းထက္ရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ဖိနမ္းမိေတာ့၏...

Mr.Donde viven las historias. Descúbrelo ahora