Mr.

16

zawgyi>>>

လ်ွမ္းထက္သည္ ႐ွင္းရာရဲ႕ေခၚေဆာင္မႈေနာက္သာ လိုက္ပါလာရေပမဲ့ သူသည္အခုခ်ိန္ထိ ဘာကိုမွေဝခြဲမရခဲ့...

အိမ္အျပင္အဆင္က႐ိုး႐ွင္းသေလာက္
တစ္ေယာက္ထဲေနဖို႔ရာလဲ အထီးက်န္ လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ျဖစ္သည္...

အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ပရိေဘာဂေတြဆင္ထားတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ သာမာန္ အိမ္ကေလးအတိုင္း
သပ္သပ္ရပ္ရပ္အျပင္အဆင္သာ႐ွိ၏...
႐ွင္းရာသြားတဲ့အေနာက္သာလိုက္လာရင္း အေပၚထပ္အခန္းတစ္ခုထဲ သူကဝင္ရန္ျပင္သည္မို႔ လ်ွမ္းထက္လဲအေနာက္ကပါလာတာေပါ့...

အခန္းထဲဝင္ဝင္ခ်င္း အရင္ဆံုး ခံစားမိတာက ေဆးနံ႔ေတြပင္...
ေဆးရံုလိုေနရာမ်ိဳးေတြမွာ ရတတ္တဲ့အနံ႔မ်ိဳး...
ေဆးျပင္းေတြကေနရတဲ့အနံ႔ ျဖစ္မည္ထင္ရဲ႕...

သူအခန္းထဲကို အသာၾကည့္မိေတာ့
ကုတင္ထက္လဲေလ်ာင္းေန႐ွာတဲ့ အဖြားအိုတစ္ေယာက္အား ေတြ႔လိုက္ရသည္...

သူမက အသက္ကိုေတာင္ မနည္း႐ႈေနရသည့္ပံုေပၚသလို ပံုစံကေပ်ာ့ဖတ္ႏြမ္းလ်ေန၏...

"အဟြတ္!ဟြတ္!"

သူမေခ်ာင္းဆိုးေတာ့ သူမေဘးမွာ အဆင္သင့္႐ွိေနတဲ့ ေကာင္မေလးက ေထြးခံကိုယူေပး႐ွာသည္...

သူမရင္ၾကပ္လို႔ထင္ရဲ႕ ေခ်ာင္းဆိုးလို႔ၿပီးေရာ ေမာေနဟန္ ကုတင္မွာပက္လက္ေလးျပန္လွဲေန႐ွာသည္...

ဒီျမင္ကြင္းကိုျမင္ေတာ့ လ်ွမ္းထက္ စိတ္မေကာင္းမိေခ်...
သူ႔ကိုငယ္ငယ္က ေမြးဖြားခဲ့တဲ့ အဖြားတစ္ေယာက္႐ွိဖူးတယ္...

အဲ့ဒီအဖြားက သူ႔ကိုေတာ္ေတာ္ေလးခ်စ္ၿပီး ဂ႐ုစိုက္ခဲ့တာေလ...
လ်ွမ္းထက္ကလဲ အဖြားကိုသိပ္ခ်စ္ခဲ့တာ....

အခုေနမေကာင္းတဲ့အဖြားနဲ႔ ရြယ္တူေလာက္ပဲ႐ွိမွာေပါ့...

ဒါေပမဲ့ လ်ွမ္းထက္ ကံမေကာင္းခဲ့ဘူး...
သူ႔ကိုသိပ္ခ်စ္တဲ့ တစ္ကမာၻလံုးမွာတစ္ေယာက္သာ႐ွိတဲ့ အဖြားက ႏွလံုးေရာဂါေၾကာင့္ ႐ုတ္တရပ္ဆံုးပါးသြားခဲ့ရသည္...

သူ႔အေနနဲ႔ဘာမွမျပင္ဆင္လိုက္ရသလို အဘြားေပ်ာ္ေအာင္ ဘာမွမလုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့ရသည္ကို ေနာင္တရလို႔မဆံုး...